Dünya edebiyat tarihinin ve tiyatro sanatının sarsılmaz, vizyoner ve dahi İngiliz kalemi William Shakespeare’in 1590’lı yılların ortalarında kaleme aldığı ve insan doğasının en değişken yönlerini fısıldayan ölümsüz eseri "Bir Yaz Gecesi Rüyası" (A Midsummer Night's Dream), aşkın o her şeyi altüst eden doğasını, mantık ile delilik arasındaki o ince çizgiyi ve doğaüstü dünyanın büyüleyici labirentlerini odağına alan sarsıcı bir fantastik komedi ve tiyatro başyapıttır. Eser; Atina Dükü Theseus ile Amazonlar Kraliçesi Hippolyta’nın görkemli düğün hazırlıklarının paralelinde; birbirini körü körüne seven Hermia ve Lysander ile onların peşinden Atina ormanlarına dalan Helena ve Demetrius’un o soluk soluğa, karmaşık kaçış macerasını merkezine alır. Shakespeare; antik Atina’nın rasyonel, katı kurallarının karşısına, periler kralı Oberon ve kraliçe Titania’nın hüküm sürdüğü o tekinsiz, tezatlarla dolu büyüleyici ormanı dâhice entegre eder. Yazar; afacan peri Puck’ın yanlış insanlara damlattığı sihirli aşk iksirinin yarattığı o muazzam kaosu, kimin kime aşık olduğunun belirsizleştiği o rüya atmosferini cerrah titizliğiyle deşer. Shakespeare’in o son derece lirik, şiirsel dehası en üst perdeden fışkıran, komedi unsurlarını melankoliyle ve felsefi alt metinlerle besleyen görkemli dili; bu eseri basit bir saray eğlencesi olmaktan çıkarıp, insanlığın aşkın geçiciliğiyle, yanılsamalarla, kaderin cilveleriyle ve kendi içsel arzularıyla olan ezeli imtihanını anlatan çok katmanlı edebi bir anıta dönüştürür.
Aşk gözleriyle değil, zihniyle görür; bu yüzden kanatlı aşk tanrısı Cupid’i her zaman kör resmederler. Çünkü aşkın mantığı yoktur, o sadece kendi yarattığı o muazzam, o büyüleyici rüyanın peşinden gider."
Aşk söz konusu olduğunda bilgi işe yaramaz.
"Bereket benim çocuğum yok.
Benim çocuğum olsaydı da elimden alıp beni kapı dışarı etselerdi, kendimi öldürürdüm!"
“elimden tut yoksa düşeceğim
yoksa bir bir yıldızlar düşecek
eğer şairsem beni tanırsan
yağmurdan korktuğumu bilirsen
gözlerim aklına gelirse
elimden tut yoksa düşeceğim
yağmur götürecek yoksa beni
geceleri bir çarpıntı duyarsan
telâş telâş yağmurdan kaçıyorum
sarayburnu\'ndan geçiyorum
akşamsa eylülse ıslanmışsam
beni görsen belki anlayamazsın
içlenir gizli gizli ağlarsın
eğer ben yalnızsam yanılmışsam
elimden tut yoksa düşeceğim
yağmur götürecek yoksa beni.”
Sayfa 3
