Kafamızın içinde sürekli dönüp duran bir düşünceyi, bir anıyı, bir insanı, bir şeyi nasıl silebilirsiniz? Kendinizi nasıl durdurabilirsiniz? eternal sunshine of the spotless mind tarzı bir yönteminiz varsa paylaşır mısınız?
Ona başkasının dokunabilme ihtimali bile delirtirken sessizce izleyip görmezden gelerek yaşamaya devam ediyorum. Bir insan kaybedettiği savaşın meydanını neden bırakıp gidemez anlamıyorum. Uzaklığın mesafeyle bir alakası olmadığını yeniden anlıyorum. Kaybederken yeniden hissizleşiyorum.
Kardeşime son buluşmamızda kötü olduğumdan benim için endişelendiğinden bahsetmişsin, seni son görüşüm olduğunu anladığımda ne yapacağımı şaşırmıştım, insan çaresiz kalınca neye dönüşüyormuş görmüş olduk.