Sinan Canan diyor ki: Ne kadar yakın olursan bir kişiyle o kadar az dikkatle dinlersin onu, nasıl olsa tanıyorum onu diye. Aynı şekilde seni çok iyi tanıdığını düşündüğün kişiyle konuşurken her şeyi anlamasını beklersin.
Ne kadar doğru, nasıl olsa o anlar deyip konuşuyoruz daha sonra farklı ya da eksik anlamlarla yanlış anlaşılabiliyoruz bu da ilişkilerimizi olumsuz etkiliyor.
Bana, "Seni seviyorum," demesini isterdim, eğer bu çılgın umut gerçekleşmeyecekse... isteyecek başka neyim var? Ne istediğimi biliyor muyum? Kendimi kaybetmiş gibiyim; tek istediğim sonsuza dek, daima, bütün ömrümce onun yanında olmak, onun ışığıyla, onu halesiyle aydınlanmak. Ondan ötesini bilmiyorum! Ondan kaçabilir miyim hiç?