Ve atanamadım...
Benim tek istediğim öğretmen olmaktı; kendimi hep bu gösterişsiz mesleğe hazırladım, yalnız onun düşüyle yaşadım.
"Her şey dilde başlıyor!" sözünden yola çıkarak, bir öğretmen olarak kullandığımız ifadelere dikkat etmeliyiz.
"O ücretli öğretmen!"
"Aday öğretmenliğim bu yıl sona erecek!"
"Seneye uzman öğretmen olacağım!"
"Atanamamış öğretmenler atama bekliyor!"
"Atanamadım ama özel bir okulda öğretmenim!"
"Sözleşmeli öğretmenlik yapıyorum!"
"Bu yıl kadrolu öğretmen oldum!"
Bu ifadeleri türetebiliriz, ilerleyen satırlarda türeteceğiz de... Ne kadar çok öğretmen varmış değil mi? Ücretlisi, sözleşmelisi, kadrolusu, uzmanı, başöğretmeni derken liste uzuyor. Sıralamayı bilerek bu şekilde yaptım. En alt statüden en üste doğru giden bu sıralamaya sonuç odaklı baktığımızda aslında hepimiz aynı işi yapmaya çalışıyoruz: Öğretmenlik.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kırmadığım odun, taşımadığım su, sökmediğim kök, çıkmadığım dağ, girmediğim mağara kalmadı. Ateşlerde yüzdüm, sularda yandım, çamurlarla yıkandım, mâh ile uyandım, şems ile uyudum. Ama uyamadım herkese. Herkese uyup yolumu bulamadım. Hayata atanamadım.
Sayfa 7
Bu kız çirkin, almasak bunu!
..........
Öğretmen geldi, atmaya kıyamadı korodan, beni en arkaya koydu, kimsenin göremeyeceği bir yere.
O gün söz vermiştim kendime, güçlü bir kadın olacak, bir gün o müdürün karşısına çıkacak ve " İnsanin güzelliği kalbindedir öğretmenim," diyecektim.
Yıllar geçti, o minik kız şimdi tarih öğretmeliği mezunu; mesleğine aşık! Henüz atanamadim ana onu da başaracağım.
... Ve de bence çok güzelim,halt etmiş o. Bir de hâlâ aynı ilçe de müdür o küçük kızım sözü söz, mutlaka ona gidip yıllar o ve kırdığı o kalbin parçasını geri alacağım.
Ben dün yine atanamadım da sağ olsun Tolstoy beni anlatmış.
Ona dokunan, bu yere kendisinin atanmamış olması, onu es geçmeleri değildi ; ama şu geveze, laf ebesi Stremof'un bu yere herkesten daha az layık olduğunu nasıl olup da göremediklerine kızıyor, buna şaşıyordu. Bu atamayla onların kendi kendilerini, saygınlıklarını bitirdiklerini nasıl görememişlerdi.
Sayfa 531
Kendimi gördüm
Ben daha yirmi üç yaşındayım, tarih öğretmeni olacaktım, puanım yetmedi atanamadım. Zabıt katipliğine başvurdum. Bana da yazık değil mi?
Sayfa 84 - Günbay
