Ölüm ateş değildir, ölüm son değildir ve ölüm dert de değildir. Ve hatta güzeldir ölüm. Yaratılmış bir şey yoktur ki kötü olsun. Zira Güzel olan kötüyü var etmez. Biz, âdemoğulları kötü diye biz deriz onlara.
Ey yüzü gül, gönleği gelgûn u donu kırmızı
Âteşîn kisvet geyüp odlare yandırdın bizi
Fuzulî
Ey yüzü gül, gömleği gül renkli, altlığı al kumaştan olan al sevgili! Üstüne de ateş renkli bir kaftan giyerek bizi ateşlere yandırdın.
Beni en güzel günümde
Sebepsiz bir keder alır.
Bütün ömrümün beynimde
Acı bir tortusu kalır.
Anlıyamam kederimi,
Bir ateş yakar derimi,
İçim dar bulur yerimi,
Gönlüm dağlarda bunalır.
"Oysa benim tatmin olmam için aşığın sanatseverle kaynaşması gerek. Zevki her yönden benimkiyle bağdaşmayan bir erkekle ben mutlu olmam.
Benim seveceğim erkek bütün duygularıma girebilmeli; aynı kitaplarla, aynı müzikle sarhoş olabilmeliyiz ikimiz de..."
“Doubt thou the stars are fire;doubt that the sun doth move; but never doubt I love.”
“Yıldızların ateş olduğundan şüphe et,güneşin hareket ettiğinden şüphe et; ama seni sevdiğimden asla şüphe etme.”