"Benim içimde ne yakıcı ne de kurtarıcı hiçbir ateş yanmadı. Hayatımda hiçbir zaman başkalarınınki gibi gittikçe renklenen, parlak bir güne çevrilen bir sabah olmadı; bir sabah ki yakıcı öğlesi geçtikten sonra yavaş yavaş solsun ve kendiliğinden akşama karışsın. Hayır, benim hayatım, sönmüş başladı. Tuhaf fakat böyle.Kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim."
Raskolnikov, Saman Pazarı boyunca ilerliyordu. İnsanların arasında dolaşmak tatsız, çok tatsız bir şeydi ama o yine de en kalabalık köşelere sokuldu. Yalnız kalmak için her şeyini vere- bilirdi. Ama bir an bile yalnız kalamayacağını biliyordu.