"Mutluluk sessiz ve sıradan şeylerdedir.Bir sandalye, bir masa ve üzerinde, sayfaları arasına ayraç sıkıştırılmış bir kitap... Gülden düşen bir taç yaprağı ve biz sessizce otururken titreyen ışık.... "
Dalgalar, Virginia Woolf
Alfabenin sesiz harfleri gibiyim ben,
Sen ise en seslilerinde.
Sen olmadan, ben bir anlam ifade etmem,
Kelime bile olmam,
Cümle içinde kullanılamam.
Gel bağla iki gecemi birbirine,
Yine neşemiz gelsin eski yerine.
Bazı titiz mahkûmlar, kitaba ara verince sayfanın kıvrılarak işaret konmasına aşırı sinirleniyor, "Yapmayın be birader, bu ilkelliği bırakın, biraz kitaba saygınız olsun," diye sitem ediyordu; ama yine de çoğu kişi sayfaları katlamayı sürdürüyordu.