Kimi anne, çocuğunu kendi yalnızlığını giderecek bir araç olarak algıladığından, büyümesini ve gelişmesini elinde olmadan engeller ve kendisine bağımlı kılar.
Kimi baba ise çocuğunu ulaşmak istediği görkemi gerçekleştirebilecek bir araç olarak görür ve çocuğun yeteneklerinin ötesinde beklentileriyle onun doğal gelişimini engeller.
Biçimi ne olursa olsun sonuç daima aynıdır.
Ana-babanın narsisist kişiliklerini çocuklarına yansıtmaları, çocuğun özerk bir varlık olmayı öğrenememesi ve dolayısıyla narsisist eğilimli bir yetişkin olmasıyla sonuçlanır.
Böyle bir yetişkinin en belirgin özelliklerinden biri, kendi benlik sınırlarını gereğince çizememiş olması sonucu, özellikle karşı cinsle ilişkilerinde "ortakyaşam" beraberliği kurma eğilimidir.
Ayinin gerekleri sırasıyla yerine getiriliyordu. Hiçbir şey anlamıyordum. Töreni hayranlıkla izliyordum. Sözleri anlamaya çalıştım ama anlatılanlar beni aştı. Tanrı bir taneydi, sonra iki oldu; Baba ve Oğul, ara sıra üç tane oluyordu; Baba, Oğul ve Kutsal Ruh. Kutsal Ruh kimdi? Bir kuzen mi? Birden panikledim, dört tane mi olmuşlardı? Chemlay' ın papazı bir de kadın ekledi: Meryem Ana. Birdenbire ortaya çıkan bu Tanrı bolluğuyla şaşkına dönmüştüm.
Reklam
Elimde Burcu’nun annesinin uzattığı çikolatalı kek tabağıyla bekliyordum. Babası “Burcu, bize bundan bahsetmemiştin. Bence kendine daha doğru arkadaşlar bulmalısın. Böyle bir arkadaş sana zarar verir” dedi birdenbire. Burcu “Özür dilerim baba” dedi; ikimizin de başı öne eğildi. Sonra annesi de babası da benimle konuşmadılar. Neden yanlış arkadaş olduğumu anlayamıyordum. Yalan söylememiştim. Annemi, babamı ben seçmemiştim. Anneme, bırak beni, kaç; babama, beni bırakıp başkasıyla evlen mi demiştim sanki? Çocuk yapın demedim onlara. Beni babaannemde bırakıp gidin demedim. Babaannemle dedemi ben öldürmedim, kendimi yatılı okula ben göndermedim. Olanların hiçbiri benim suçum değildi ama ben yanlış arkadaştım.
Çocukluklarında engellenmiş kişiler, ana-baba olduklarında çocuklarının, vaktiyle kendilerine tanınmamış hak ve özgürlüklere sahip olmalarına karşı bilinçdışı bir kıskançlık duygusu geliştirebilirler.
Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas'tı. Şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çağıracağım kimsem yok.
Sayfa 180 - Metis Yayınları
Ve gider... Gülüşüyle gider, dişleriyle gider, boyuyla posuyla, siyah saçlarıyla gider. Gelmemişçesine ve gelmemesine gider.
Reklam
Reklam