BABAMMMM deyince içimdeki bütün kederler yerini mutluluğa, huzura bırakırdı, oysa şimdi bir alev topu gibi büttün hücrelerimi kasıp kavuruyor. Sonundaki m’ler tıpkı senin de dediğin gibi kalbimin dinmeyen sızısı.
Ne kabaydı, ne de merhametsiz biriydi, öfkeli de değildi, bir şey için bir zamanlar emek sarf etmiş biri de denemezdi; fakat tüm boş zamanında, kafasında bölümlere ayırdı ğı her konuda sakin, düzenli, cesur ve uyumlu bir şekilde akıl yürütürdü.