İnsan olmak canımızı acıtır. Bu gezegende geçirdiğimiz kısa sürede pek çok hayret, şaşkınlık ve mutluluk anının yanı sıra kaygı, dehşet ve çaresizlik anı da yaşarız. Sevginin, bağ kurmanın ve arkadaşlığın
en muhteşem hallerini görürüz ama, yalnızlığın, reddedilmenin ve
kayıplar yaşamanın da en kötü hallerini görürüz. Başarı, zafer ve
kazanımların mutluluğunu deneyimleriz ama başarısızlığın, yenilginin ve hayal kırıklığının da mutsuzluğunu yaşarız.
Bir başka deyişle hayat zordur.
İnsanı asıl mutlu hissettiren ulaşılacak son durak değil, o hedefe varana dek yürüdüğü yoldur. O yol çok engebeli ve tüketicidir, müthiş bir sabır ister; ancak biz o süreci iç dünyamızda değerli kılmazsak, ulaşılan başarı bunca emeğin yanında küçücük kalır..