Maksim Gorki - Ekmeğimi Kazanırken okuma notları:
Çevrede her şey soluğunu tutmuş, yarı uykulu, söndü sönecek bir hal almıştı; sanki harekete, hayata doğru canlı, tutkulu bir aşkla değil, ağır bir zorunlulukla, isteksizce kımıldar gibiydi her şey.
Bütün dünyaya ve tabii kendime de, öyle bir tekme atmak istiyordum ki her şey, bu arada ben de, güzel, canlı, namuslu bir hayat başlatmak üzere, birbirini seven insanların neşe dolu, coşku dolu danslarıyla, çılgınca dönmeye başlayalım..
"Böyle giderse mahvolacağım, bir şeyler yapmalıyım.." diye düşünüyordum.
Güneşi görmek şurada dursun, varlığının bile duyumsanmaz olduğu, hatta güneşin bütünüyle unutulduğu kasvetli güz günlerinde kim bilir kaç kez ormanda ormanda yolumu yitirdim!Bir keçi yolu olsun bulamadan ormanda dönüp durmuşsundur ve artık adım atacak halin kalmamıştır; sonunda dişlerini sıkıp ormanın en sık yerine dalarsın; çürümüş dallar, ayağının altında oynayan, gevşek bataklık tümsekleri arasından yürür gider ve... sonunda yolu bulursun!
Ben de öyle yapmaya karar verdim.
O yılın güzünde, içimde gizli bir umut, Kazan'a gittim; belki orada okuyabilirdim.