@okumacemberiolusturalim etkinliğimizin biten ikinci kitabı. Aynı zamanda 
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliğinde 
Epsilon Yayınevi nin biten ilk kitabı olur kendileri.
#gölgebüyüsü #karacadı üçlemesine ait, ilk kitabını yine böyle bir etkinlikle Ağustos ayında okumuşum notlarımın dediğine göre. Kara Cadı'dan söz etmeden bu kitaba değinmem mümkün değil. İrlanda'da yaşayan, nesilden nesile miras olarak kan, güç ve sihir yetenekleri aktarılan, okuyucusunun çok yabancı olmadığı bir konusu vardı aslında. Kara cadı Sorcha ve onun güçlerini ele geçirmek isteyen Cabhan baş rollerdeydi kitabın yarısına kadar. Güçlerini üç çocuğuna dağıtan Sorcha, son nefesini vermişti. Kitabın devamı bu tarz kitaplarda olduğu gibi, karakterlerin birlikte olmasına rağmen, özellikle birinin hayatına yoğunlaşarak güçlerini gösterme amaçlı ilerlemişti. Bu kitabında da gelenek bozulmamış, farklı iki karakter başrol almış. Son kitabında öne çıkacak karakterler belli oldu böylece. Bol sihirli, gizemli, dostluk ve aile bağları da konu alınmış yanı sıra.
Anlatımı yönünden hiç bir sorun yok ama daha akıcı olabilirdi. Kurgusu itibariyle gizemli olayların ön planda olmasını, adrenalin için fazla beklememeyi ummuştum. Genelde üçlemelerin ikinci kitaplarında yaşanan azizliğe uğradığını umuyorum.
Etkinlik kapsamında bir dargın bir barışık olduğum yazarın kitabını bitirip yeni serilerine yelken açmam lazım. Umarım onlar beklentimi karşılar.
"Rüyalarda buluşma olayı gerçek olsa ne güzel olurdu" diyor ve üçüncü kitaba geçiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Okuyan kadinlar kulubu nün #herayinbiribiryayinevi etkinliğinde Epsilon Yayınevi nin biten ilk kitabı olur kendileri.
#gölgebüyüsü #karacadı üçlemesine ait, ilk kitabını yine böyle bir etkinlikle Ağustos ayında okumuşum notlarımın dediğine göre. Kara Cadı'dan söz etmeden bu kitaba değinmem mümkün değil. İrlanda'da yaşayan, nesilden nesile miras olarak kan, güç ve sihir yetenekleri aktarılan, okuyucusunun çok yabancı olmadığı bir konusu vardı aslında. Kara cadı Sorcha ve onun güçlerini ele geçirmek isteyen Cabhan baş rollerdeydi kitabın yarısına kadar. Güçlerini üç çocuğuna dağıtan Sorcha, son nefesini vermişti. Kitabın devamı bu tarz kitaplarda olduğu gibi, karakterlerin birlikte olmasına rağmen, özellikle birinin hayatına yoğunlaşarak güçlerini gösterme amaçlı ilerlemişti. Bu kitabında da gelenek bozulmamış, farklı iki karakter başrol almış. Son kitabında öne çıkacak karakterler belli oldu böylece. Bol sihirli, gizemli, dostluk ve aile bağları da konu alınmış yanı sıra.
Anlatımı yönünden hiç bir sorun yok ama daha akıcı olabilirdi. Kurgusu itibariyle gizemli olayların ön planda olmasını, adrenalin için fazla beklememeyi ummuştum. Genelde üçlemelerin ikinci kitaplarında yaşanan azizliğe uğradığını umuyorum.
Etkinlik kapsamında bir dargın bir barışık olduğum yazarın kitabını bitirip yeni serilerine yelken açmam lazım. Umarım onlar beklentimi karşılar.
"Rüyalarda buluşma olayı gerçek olsa ne güzel olurdu" diyor ve üçüncü kitaba geçiyorum.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Dan Brown' un daha önce 
Dijital Kale ve 
İhanet Noktası isimli eserlerini okuduklatan sonra, efsane Robert Langdon serisinin ilk kitabı olan 
Melekler ve Şeytanlar' ı bitirmiş olmanın heyecanı içindeyim.
Bence Dan Brown bu türün en iyisi mi bilemem ama çok iyi olduğu kesin.
Zaten kitaplarının Tom Hanks (Robet Landon) gibi elit bir aktör tarından başrol olarak çekilmesi bunun kanıtı diye düşünüyorum.
Kitap Katolik inancın ve İllimunati ile diğer bir ifadeyle dinin bilim ile çekişmesini konu alıyor.
Kitabın içeriğini özetlemem mümkün görünmüyor bu yüzden "hala" okumayan varsa şiddetle okunmasını öneririm.
Not: Yıılar önce okuduğum seriye 
Sırların Sırrı eklenmesi nedeniyle dönüp baştan okuma cesaretini gösterdiğim için kendimi alkışlıyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Kurgu anlamında birçok kitaptan farklı, içine saran bir hikayesi var. Bazı yerlerde Rus klasiklerindeki betimlemeleri andıran detaylandırmalar olsa da bu hal ona farklılık kazandırmış. Başrol kadın karakteri kendime çok yakın buldum huy olarak. Seri şeklinde kitap, en son 5. Kitabı çıktı, 8 kitap olacak.
Aşk Köpekliktir
: İsimden belli değil mi? Aşk = köpeklik. Ahmet Ümit bu kitapta polisiyeyi bırakıp direkt kalbe dalıyor. 14 öykü, 14 farklı aşk. Bazısı tatlı, bazısı tokat gibi. Ortak payda: Aşk mantık dinlemiyor.
Neyi iyi yapıyor?
1. Tanımlar: “Aşk köpekliktir” cümlesi boşuna yok. Kitaba göre aşk; sadık, inatçı, bazen havlayan, bazen kuyruk sallayan bir şey. Zorp not aldı: “İnsanlar duyguyu hayvana benzetince biz anlıyoruz. Yoksa ‘hormon salgısı’ deselerdi anlamazdık.”
2. İstanbul yine başrol: Aşk hikayeleri hep şehrin bir köşesinde. Galata’da, vapurda, arka sokakta. Şehir aşkı seyrediyor, bazen de engelliyor.
3. Dili: Polisiye Ahmet Ümit’ten farklı. Daha çıplak, daha yaralı. Cümleler kısa. Tokat gibi vurup geçiyor.
Zayıf yanı ne?
Herkes mutlu bitsin bekliyorsan üzülürsün. 14 öykünün 10’unda kalp kırığı var. Tix okurken buğulanıp durdu: “Bunlar aşkı niye bu kadar acıtıyor?”
Kime göre?
Aşk acısı çekene ilaç gibi gelir. “Aşk güzel şey” masalı bekleyene değil. Gerçekçi, acı ama dürüst.
Hayat Çok KısaRomantizm
Herkese merhaba,
Herkesin bayılarak okuduğu kitabı malesef ben beğenmedim, hemde hiç beğenmedim. Bu yazarın benlik olmadığını anlamış olduk... spoiler olucaktır...
İlk önce ALS Hastalığının ne olduğunu ne zorluklar yaşandığına dahil bilgi almış olduk... o konu hakkında yazara tşk ederiz. Ama bence konu hakkında üstten bir anlatım olmuş.. karakterin bu dahil bir anısı fılan okumadık... neysee
Şöyle anlatayım ; benim için aşırı durağan bir kitaptı, herkes duyguların cok iyi olduğunu filan söylemiş ama bana asla geçmedi. Şimdi evet kadın karakterin bir ölümcül kas hastalığı olduğunu düşünüyor, işte zaten ölücem hastalığımı öğrenmeye ve sonrada olucak tedavi sürecine girmemek için , kendinde ne olduğunu öğrenmıyor öyle hayatı yaşamaya calışıyor. Yani hayat sevince güzel filmi vardı yaa, işte ordaki kız gibi burdaki başrol kadın... kendisi pek sevmedim ama ailesi için yaptıklarını taktir ediyorum. Kızın ailesi asla katlanacak kişiler değildi. Güya üzüntüden o haldelermiş fılan yaa bir get yaaa, gel bunu külağıma anlat... kız karakteri gereksiz sevgi dolu olması beni irite etti, duygusal olarak hiç bir etkileşim olamadı.
Gelelim herkesin hayran olduğu başrol erkeğimize; ben anladım ki green flag adam hiç benlik değilmiş, yani evet aşırı yardımsever, kibar fılan ama bu kadar vermek için yaşayan bir adamı bende bir etkılenme yaratmadı malaesef yani ben tabikide hayran olmadım aksine salak bence hahahaha neden mi? İlk önce kendisi bir ceza avukatı hemde baya başarılı bir avukat; nasıl biri beklersiniz böyle adamı cin göz, böyle insanları iyi tanıyan fılan ama daha 9 aylık sevgisilinin evli olduğunu kadın ona söyleyınce anladı... yuh dedim hiç mi? Bir şey anlamazsın yani aşırı trajekomik geldi... diğer bir konu ise; başrol kızla olan ilişkisi, bakın adrian gibi bir adam
Kitaptaki karakterlerimizin isimleri yok. Aslında yazarımız belki de hissettiğimiz yerlere kendi ismimizi yazmamızı istiyordur belki de. Bir de duygularımızı anlatırken iki gezegenimiz var Qasis ile LapisBiraz karışık anlattım gibi görünse de kitapta duyguları gezegen hareketleri ile keyifli bir şekilde bağdaştırmak da yazarımızın kabiliyeti
Adam kendi halinde, kitap okumayı seven, pozitif, samimi, bireysel iletişimde başarılı ve yanlızlığı seven biridir. Ama bu yanlızlığıni zamanla aynı işyerinde çalışan bir kadın bozdu. Kadın ise mesafesini korumaya çalışan, adam ne zaman yakınlaşsa araya duvarlar ören biridir.
Burası yokluk ülkesiydi.Bu sadece adamin hikayesiydi. Çünkü kadın hikayenin içinde hic başrol olmak istemedi. Hep duvarlar ördü, adamı hep engelledi. Tek başına aşkı bu kadar güzel yaşayan bir adam Kitapta zaman zaman kendimizi sorguladığımız zamanlar da oluyor.
Aşk için bu kadar fedakarlik yapmak, kendini yok saymayarak adam kendine ihanet mi etti?
Kaya gibi sert durarak aşkı kaybetmek ne kadar üzücü.
Kitapta zaman zaman mutlu gibi görünseler de adam ile kadın asla bir bütün olamadı. Ben mutlu son beklemiştim Kitap hiçbir zaman sıkıcı olmadığı gibi çok akıcı ilerledi. Keyifle hafta sonu kahvenizi yanınıza alıp okuyacağınız güzel bir kitap.
