Batuhan

Batuhan
Şiir okuyucusu, çevirmeni, yorumcusu, yazarı. Okuduklarımı yavaş yavaş siteye kaydetmeye çalışıyorum.
Üniversite
İstanbul
16 Şubat 1997
17 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Maintenant III: Oscar Wilde Yaşıyor
1913 yılı, 23 Mart gecesiydi. Eğer o kış akşamı hâlet-i ruhiyemi anlatmak isteseydim derdim ki hayatımın en kayda değer anlarıydı. Hayatımın acayipliklerini sunmak istiyorum size, doğasını garipliklerimin; tiksinç doğamı, beni daima doğru bir yola sevk olmaktan alıkoysa da asla hiçbir şeye değişmeyeceğim doğamı: bazen dürüst kıldı beni, bazen düzenbaz ve beyhude, samimi, kaba ve seçkin hatta. Bunları tahmin etmenize izin vermek istiyorum benden büsbütün iğrenmeyesiniz diye, bu satırları okur okumaz belki de meyledeceğiniz gibi. 1913 yılı, 23 Mart gecesiydi. Fiziksel olarak kesinlikle aynı değiliz: bacaklarım seninkilerden çok daha uzundur, başım daha diktir, oranlıdır: kalça ölçülerimiz de farklıdır, ki yüksek ihtimalle bu seni benimle ağlayıp gülmekten alıkoyar. 1913 yılı, 23 Mart gecesiydi. Yağmur yağıyordu. Saat daha yeni 10:00 olmuştu. Yatakta kıyafetlerim üstümde uzanıyordum, lambayı yakmaya çabalamamıştım çünkü o gece böyle büyük bir çaba sarf edecek olmaktan korkmuştum. Korkunç derecede sıkkındı canım. Dedim ki, “Ah Paris, ne denli nefret ediyorum senden!” Ne yapıyorsun bu şehirde? Ah! Senin burası. Kesinlikle, başardığını düşünüyorsun! Ama yirmilerinde olman gerek bunu yapman için, zavallım benim, ve olur da başarılı olursan şayet bir erkek kadar çirkin olacaksın. Anlayamıyorum nasıl çalıştı Victor Hugo tam kırk sene boyunca. Bütün edebiyat, ta ta ta ta ta ta ta ta’dan ibaret. Sanat, sanat, beni ne bağlıyor sanata? Sıç, Tanrı adına! Gerçekten kaba oluyorum böyle anlarda yine de herhangi bir sınırı geçtiğimi düşünmüyorum böylesine bastırıldığım için. Tüm bunlara rağmen, başarılı olmak istiyorum çünkü bundan nasıl keyif alınacağını bileceğimi hissediyorum ve komik buluyorum da ünlü olmayı; ama nasıl ciddiye alırım kendimi?
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
günışığı üstündeydi
günışığı üstündeydi ağızlarımızın korkularımızın yüreklerimizin ciğerlerimizin kollarımızın ayaklarımızın ellerimizin altımızda o suskun Akdeniz daha mavi bizim hayal ettiğimizden birkaç çığlık geçip gidiyor havada bir yelken bir balıkçı teknesi biri bir görünmez izleyici, belki belli başlı hiç kimseler gülüyor belli belirsiz oynayıp yürüyerek ta aşağımızda belki bir köşk yakalanmış parçaları gibi bir uçurtmanın ağaca takılan,burada ve burada yansıtıp günışığını (her yerde günışığı keskin tamamen sessiz ve her yerde sen öpüşlerin senin tenin zihnin nefesin yanımda altımda etrafımda benim) çok geçmeden şişman bir renk yükseltiyor kendini göğe ve denize …nihayet bildi gözlerin beni,gülümsedik birbirimize,yatıp uzanarak,izledik (yayılarak,içinde uçurumdaki çimenlerin)başka olan ne varsa dönüşürken bize dikkatle usulca öldürücü biçimde…
Şiir
alacakaranlıkla bezeli çıplak
alacakaranlıkla bezeli çıplak kadınım bir kazadır benim güzelliği kolayca üstün gelir meyline dehanın - tablo büsbütün utanır bu müzik karşısında,ve yanaşamaz şiir çünkü taş kesilmiştir korkudan. bunlar muhteşem biçimde söz açarken ondan Ben ise(yakalayıp kollarımda resmi)miskin bir aceleyle götürüyorum ağzıma,tadıyorum doğru mahcup azgın ritmini kesin tembelliğin. Yiyorum bedelini düşlenebilir bir hareketin gerçek sıcak kötücül E. E. Cummings
Şiir
aşıkken diyeceksin ki
aşıkken diyeceksin ki usulca aşkla sorana sana, ayrı mıyım ben bedeninden gülüşünden zihninden ellerinden yalnız sıçrayan kuklaları olayım diye bir düşün? ah diyorum ki: büsbütün dikkatli bir biçimde ama nasıl dikkatli kollarımda yaratmışken bu affedilemez,bu açıklanamaz zevki-gidiyorsun başka kimselere:inan bana geliyor yabancılar bir hatıraya öptüğüm zaman seni yavaşça,ah ciddiyetle -gittiğinden ve yalnız gittiğinden beri ciddiyetle benliklerim soruyor “yaşam,soru bu nasıl içip düşleyip gülümseyeceğim ve nasıl tercih edeceğim bir yüzü ötekine ve niye ağlıyor yiyor uyuyorum-ne amaçlıyor tüm bunlar” meraktalar. ah ve haykırıyorlar “olmak,olmak,hayatta böylesine bu saçma kırılım en aşağılık şartlarıyla hükümsüz kılıyor her şeyi gölgeler hariç -nereye geliyor nihayetinde hepsi? aşka? Aşktır sen de ben de seversek eğer,zira aşktır sebebi insanlardan nefretimin ve uzanmamın pencereden aşk,aşk ve gülüp soluk almamın sebebi ah aşk ve sebebi düşmeyişimin bu sokağa aşk.” E. E. Cummings
Şiir

Batuhan

, bir kitap okudu
7/10
·148 syf.·
2023 158. kitabı
Hermann Hesse
8/10 · 47bin okunma