Kitabı şimdi bitirdim ve tek söyleyebileceğim e noldu şimdi?
Bu kadar saçma ve gereksiz bir şey olacağını hiç düşünmemiştim açıkçası arka kapağını okuduğumda.
Kitap bütünüyle mektuplardan oluşuyor. Sayfalar arası boşlukları düşündüğümüzde 100 sayfalık kitabın yarısı kağıt israfı.
Ana karakter Carrie kocasının onu aldattığını fark edince çareyi aldattığı kadının kocasına yazmakta bulmuş. Kocasıyla yüzleşme cesaretini göstermiyor asla, ve anlattığı kadarıyla on yıllık evliliklerinde pek güzel bir an bile olmamış. Kocası doktor, kadın ise sırf çocuk doğurabilmek için okulunu bırakmış ev hanımı olmuş birisi. Açıkçası Carrie'yi okuduğumda özgüvensiz, aciz bir kadın dışında hiçbir şey göremedim. Mektuplaştığı adam David'e de hiç ısınamadım ona da sünepe desem ayıp olmaz açıkçası. Hatta bir mektupta da son çocuklarımız ikiz olunca bir anda dört çocuğumuz oldu, ben bu kadarını istemiyorum diyor korunsaydın o zaman be mal adam.
Kitabın sonunda da eşlerinin ben seni aldattım pişmanım hadi hayata devam edelim demesi de çok basit, adiceydi. Bilemiyorum kitabı bütünüyle düşündüğümde hiçbir tarafını beğenmedim. Elle tutulur düzgün bir insan ilişkisi yok. Hayat bu değil, bütün o gerizekalı karekterler için söylüyorum kendinizi geliştirin ve kendi ayaklarınız üzerinde durun.
Sonuç olarak okumaya değmez.