Beklentimi karsılamadı
said nursiye, hayatına, yazımına cok hakim değilim. düsünce ve elestrilerim var ama doğrudur yanlıstır bilemem, dolayısıyla cok detaylı düsüncelerimi yazmakram vazgeçtim. sonuc olarak, benlik değil. allah faydalananların faydasını arttırsın, benimde faydalandığım yerler illaki oldu, beklediğimi alamadım yalnız.
"ÜMİTSİZLİKTEN KURTULUŞ YOLLARI"
"Manevi hastalıklar içinde ilki ve en büyüğü yeistir. Kişinin fıtratı yaralandığında ilk ümitsizlik doğduğu gibi, herhangi bir konuda yaralanmış fıtratını tedaviye kalkışan kişilerin karşısına da ilk çıkan hastalık yine ümitsizliktir. Şeytanın âciz insanı en çok vurduğu nokta orası olduğu gibi insana ilk saldırdığı cihet de orasıdır. Üstad Bediüzzaman yeisi hem yapısı, hem yayılışı, hem öldürücülüğü noktasından, hem de manevi müşahedesine dayanarak "Seretan" (kanser) hastalığına benzetir."
İnsan, madde ve manadan, ruh ve bedenden müteşekkil hassas bir varlıktır. Onu anlamaya çalışan her yaklaşım, bu ikili yapıyı ve aralarındaki derin etkileşimi gözetmek zorundadır. Aksi takdirde insana dair söylenen her söz eksik, her iddia temelsiz kalır. İşte bu bütünlük içinde insan hayatının en temel dinamiklerinden biri de ümitsizlik meselesidir.
Ümitsizlik, ruh ve beden bağlantısına vurulan ilk ve en derin darbedir. Öyle bir darbedir ki, bazen en uzman gözler dahi onun teşhisinde âciz düşer. Öyle öldürücüdür ki, kişinin hem fiziksel hem de manevi hayatını sessiz sedasız katleder. Ümitsizliği bir karadeliğe benzetebiliriz: Tıpkı evrendeki karadelikler gibi etrafındaki her şeyi –umudu, enerjiyi, yaşama sevincini– yutar ve kişiyi kendi içine çökertir. Sonunda insan, kendi varlığını kendine bir zindan olarak hissetmeye başlar.
Peki ümitsizlik nereden doğar? İnsanın ruhuyla bedeni arasındaki sağlıklı etkileşim bozulduğunda.
Modern dünyanın insanı çoğu zaman beden üzerinden tanımladığı bir çağda yaşıyoruz. Oysa insan yalnızca etten ve kemikten ibaret değil. Aynı şekilde sadece ruhtan oluşan bir varlık da değil. İnsan; beden ve ruhun birbirini tamamladığı, birbirinden ayrı düşünülemeyecek hassas bir bütündür.
Yazar, yalnızca psikolojik bir meseleyi
Reklam
Puan vermedi
“İman, insanı insan eder; belki insanı sultan eder"
“Geçmiş zamanın elemleri gitmiş, sevapları kalmış; gelecek zamanın meşakkatleri gelmemiş, mükâfatları hazırlanmıştır.”
Anlamı: İnsan geçmişin üzüntülerine
Bediüzzaman Said Nursî
Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri 1926/1930 tarihleri arasında sürgün edildiği Barla'da bu eseri telif etmeye başlamıştır. Dönemin seyru seferi değerlendirildiğinde Osmanlı Döneminde Kanuniyle başlayıp sonraları 1826'da 2.Mahmud'un yeniçeri ocağını kaldırması 1839 tanzimat fermanı 1856 Islahat Fermanı 1878 1.Meşrutiyet sonraları Cihan harbiyle kurulan yeni Cumhuriyetin esas aldığı ve temelde Avrupa Amerikanın bizden üstün olduğu onları mutlak taklit ve takip etmemiz gerektiği inancı bu coğrafyadaki siyasetçilerde güçlenmiş ve yeni reformlar düzenlenmiştir. Avrupa kilisenin siyaset yapmasını engelleyince ilerlediğinden topraklarımızda dini siyasetten ayırırsak ilerleyeceğimiz düşüncesi filizlenmiştir. O zamanki koşullarda Bediüzzaman Said Nursi bu cereyan ve ideolojilerin saldırısının İslamın İman esaslarına dair şüphelere ve saldırılara yol açacağını öngördüğünden İman Esaslarını ispat etmek ve müminlerin izzetlerini hissettirmek ve ispat etmek gayesiyle bu eseri telif etmiştir. Eser genel olarak İslamın iman esaslarını izah eden imanın neden değerli olduğu olması gerektiği imansızlığın yol açacağı tehlikeleri temsil yoluyla örnekler hikayelerle izah ve ispat etmiştir. Şuan dünyada pek çok ülkede okunmakta olan bu eseri bilhassa Üniversiteler tarafından ders olarak okutulması gerektiği ihtiyaç ve lüzumu göz önüne çarpmaktadır. Okuyanın iyi ki okudum dediği bir eser olacağı muhakkaktır
Tenkit için okuyan, istifade edemez. Başkası için okuyan, istifade edemez. Kendi nefsi için okuyan, istifade eder.
#k:134286Sabır, insana önce zehir gibi olur, fakat fıtrata yerleşince bal olur.
Kendi iç yolculuğunuzda rehber bir okuma olması dileğiyle.
bismillahirrahmanirrahimDin
"Bedîüzzaman nasıl bir kimsedir?" Cevaben denilmiş ki: "Hasta, garib, fakir, mazlum, hediye ve sadakaları kabul etmeyen ve hâlen de çekmekte olduğu o kadar zulümlere rağmen altmış senedir davasından vazgeçmeyen bir ihtiyardır." Onlar da: "Öyleyse o hakikat söylüyor ve küfr-ü mutlaka, dinsizlere, zındıklara boyun eğmiyor, riyakârlık etmiyor, dalkavukluk yapmıyor ve Kur'an ve İslâmiyet'e tesirli ve küllî bir hizmet yapıyor ki onlar da ona zulüm etmişler." demişler. (Tarihçe[Y] - 721)
Tefsir iki kısımdır.
Birisi: Malûm tefsirlerdir ki Kur'an'ın ibaresini ve kelime ve cümlelerinin manalarını beyan ve izah ve ispat ederler.
İkinci kısım tefsir ise: Kur'an'ın imanî olan hakikatlerini kuvvetli hüccetlerle beyan ve ispat ve izah etmektir. Bu kısmın çok ehemmiyeti var. Zahir malûm tefsirler, bu kısmı bazen mücmel bir tarzda dercediyorlar fakat Risale-i Nur, doğrudan doğruya bu ikinci kısmı esas tutmuş, emsalsiz bir tarzda muannid feylesofları da susturan bir manevî tefsirdir.
Risale-i Nur, sübjektif nazariye ve mütalaalardan uzak bir şekilde, her asırda milyonlarca insana rehberlik yapan mukaddes kitabımız olan Kur'an'ın hakikatlerini rasyonel ve objektif bir şekilde izah edip insaniyetin istifadesine arz edilen bir külliyattır.
Risale-i Nur, Kur'an âyetlerinin nurlu bir tefsiri... Baştan başa iman ve tevhid hakikatleriyle müberhen... Her sınıf halkın anlayışına göre hazırlanmış... Müsbet ilimlerle mücehhez... Vesveseli şüphecileri ikna ediyor... En avamdan en havassa kadar herkese hitap edip en muannid feylesofları dahi teslime mecbur ediyor...
Risale-i Nur, nurlu bir külliyat... Yüz otuz eser... Büyüklü küçüklü risaleler halinde... Asrın ihtiyaçlarına tam cevap verir... Aklı ve kalbi tatmin eder... Kur'an-ı Kerîm'in yirminci asırdaki -lafzî değil- manevî
Reklam
Reklam