Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, Ya da asla birini severken karşılığını beklemedim. Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim. Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim. Bazen çok kırıldım, bazen belki de kırdım. Ama hata insana mahsustur dedim. Affettim, af diledim. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yine de affettim. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belki de içten içe sinsice güldüler. Ama asıl unuttukları şuydu; Ben aldanmadım..! Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar. Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için, Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için. Oysa ben hiç insan kaybetmedim. Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar..
Acaba yerim burası mıydı? Ömrümce hiç yerimde durmuş muydum? Herhalde ki her gelen beni bekler buldu. Bazıları kaçar buldu ise de bu belki hikâyedeki gibi kaçılan yerin randevulaşılan yer olmasından başka değildi. Başkayı bir bilsem, bilsem ki başkası da var, bu olanlardan başka türlü olabilecek de var, sanki ben de başkalaşırım gibi geliyor. Her başka beni ilke taşıdı, her başkalık aynılığın bildik lezzetini yüzüme üfledi, hele kokusu, uzaktan gelen kokusu ile yine, yine o geliyor, benim hayatım geliyor dediğim hep o geldi. Hep hayatım geldi. Halbuki ben hep öbürü gelsin, gelsin artık istedim..
Reklam
Ben öyle eşekim ki diyo'm,
Kendi kendime.
Ne taşıdığımı bilmiyo'm.
Ne başkalarına, ne kendime.
Şimdi bekliyo'm
Kim ne ses çıkaracak.
Ne kada'n başkasına,
O kada'n kendine.
Aslında hiç kimse sevmedi, Bir ben sevdim seni... Severmiş gibi değil, Kana kana sevdim seni. Tıka basa ...... sevdim... Dolu dolu sevdim... Aslında kimse sevmedi seni, Sevmekten çekindi Oysa ben; Yana yana sevdim seni... Bile bile sevdim... Aklımdan zorun var gibi, Aklıma silah dayanmışçasına, Mecburmuş gibi, Ve başka çarem yokmuşçasına, Bir ben sevdim seni... Aslında bir sen sevmedin beni, Herkesi sevdiğin gibi...
....
Ben haramı helâlı karıştırmam:
Seninle içilen şarap helaldir,
Sensiz içtiğim su bile haram.
At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin arasına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, bırakmam yerlere gururumu
İstenmediğim yeri usulca terk ederim
Hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
Reklam
Reklam