"Önce bir ellerin vardı yalnızlığımla benim aramda.
Sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar.
Sonra yüzün onun ardından gözlerin dudakların.
Sonra her şey çıkıp geldi.
Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde.
Sen çıkardın utancını duvara astın.
Ben masanın üstüne kodum kuralları.
Her şey işte böyle oldu önce."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Birçok kadın için," dedi, "çocuk sahibi olmak yaratıcılıklarının en merkezindeki deneyimdir, ama çocuk," dedi, "anne onun için kendini mutlak surette feda etmediği sürece yaratılmış bir nesne olarak kalamaz. Benim fedakârlığım hiçbir zaman böyle olamazdı ve günümüzde hiçbir kadın da böyle bir fedakârlık yapmamalı. Benim kendi annem beni hiç eleştirel olmayan bir biçimde, kendi varlığını kanıtlarcasına yetiştirdi," dedi, "ve sonuçta ben yetişkin olduğumda hayata hazır değildim, çünkü kimse beni onun gördüğü kadar önemli görmüyordu, ama ben de böyle görülmeye alışmıştım.
“Ben bir daha eskisi gibi olabileceğimi sanmıyorum."
"Sana geçecek demeyi çok isterdim ama geçmeyecek. Bununla yaşamayı öğreneceksin."
Gençken, dünyadaki bütün duyguları ilk hissedenin biz olduğumuzu zannederiz.
“Bilmiyorum. Ben nasılım, bilmiyorum."
“Sanki sonu olmayan bir koridordayım, etrafım kapılarla çevrili, çıkmak istiyorum ama hangisinin doğru kapı olduğunu bilmiyorum."