İnsanın içinden yenilenmezse dışından eskidiğini. Taş olsam sapmazdım ama affet, insan olduğumu. "Ben bu hikayeden sessiz sedasız nasıl çıkıp gideceğim?"
Tür olarak en totaliter eylemimiz, ölümü unutmaktır. Sonsuza dek yaşayacakmışız gibi davrandığımızdan, her birimizin içinde var olan doğum ve ölüm sürecine ilişkin açık seçik bir bilince sahip olmadığımızdan/gösterinin sonsuza dek süreceğini düşündüğümüzden, özgür olmayı beceremiyoruz.
Çocukluk, kişinin bir başkasının rehberliği olmadan anlama yetisini kullanamamasıdır. Bu çocukluk, anlayış yokluğundan değil de
bunu rehbersiz kullanma kararlılığı ve cesaretinin yokluğundan kanaklanıyorsa, kendi kendine yaratılmış demektir. Sapere Aude! 'Kendi anlayışını kullanma cesareti göster!' Aydınlanmanın düsturu budur.