Ama biliyorsun nihayet bende insanım
Umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor
Hiç gelmeyeceksin sanıyorum
O zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime
Katran gibi bir yalnızlıktır sarıyor içimi
Yalnızlığımdan utanıyorum
"Gece bir kurttur canım
Gurbetçiyi nereye kaçsa sıkıştıran
Kana susayan
Ufku karaltılara açan
Aç mı aç bir kurttur
Ve söğütlük rüzgârla sarmaşdolaş hâlâ
Söyle canım
Nedir günahımız
Bir kez yaşarken ölüyoruz
Bir de ölüm esnasında!
Söyle canım
Niyedir iki kez ölmek?
Bilir misin a canım, nedir beni ağlatan?
Çabuk gel a canım
Bir gece vakti hastalandım
Ve ilaçlar yıktı beni!
Akşama sorulsa hatırlar mı bilmem
Buralara gelen, yurduna dönemeyen göçmeni?
Akşama sorulsa hatırlar mı bilmem
Kefensiz ölen göçmeni?
Ey söğütlük, ayrımında mısın bilmem?
Sıradan bir ölü gibi, üzünçlü gölgene attıkları Bir insandır bir insan!
Ayrımında mısın bilmem?
Bende bir insanım bir insan!
Bilmem cesedimi korur musun acımasız baykuşlardan"
Kendimize vakit ayıralım da ne yapalım?
KENDİMİZLE KONUŞALIM
Sabah uyandığımızda, “yeni bir gün başlıyor, bugün de uyandık çok şükür, hadi bakalım işlere güçlere başlayalım” diyerek kendimize enerji verelim.
Ey cilası fani vahşi tantana,
Çökmeyen saltanat var mı evrende?
Sükûtun rengini anlat sen bana,
İnsanım, en derin uçurum bende.
İçimde bir huzursuzluk var, hayrolaAlıntı
Ben zavallı ve cahil bir insanım. Bende ne buluyor, anlayamıyorum.
