“Bentham bireylerin sürekli izlendiklerini hissedip, kendi davranışlarını kontrol naltına alacakları bir yapı tasarlamaya karar vermiş: Panoptikon.
Postendüstriyel çağın panoptikonu olan çevrimiçi paltformlar, fertlere sözde özgürlük alanı sunarken gerçekte onları sürekli bir özdenetim mekanizmasını hapsediyor.
İnsanlar, toplumsal beklentiler doğrultusunda kendilerini durmaksızın yeniden tasarlıyor ve performanslarını optimize ediyor.
Kendimizi anlatmak isterken, başkalarının hikayelerine dönüşüyoruz farkında olmadan yani. insanlar artık kendi ağırlığını değil, başkalarının gözünde ettiği gramı tartıyor.”
Bu nedenle örneğin “delilerin ya da utanmazların yanma sağır ve deliler yerleştirilir... Hayat kadınlarının
ya da hafifmeşrep kadınların yanına yaşlı kadınlar yerleştirilir.” Bentham “tiksindirici şekilde görünüşleri bozulmuşların” yanına körlerin yerleştirilmesini önerir.
.
Kendi başına düşünen kişi her zaman teşekkürü hak eder; doğru ya da yanlış olması önemli değil, yeter ki açık ve net olsun. Doğruysa, yol gösterici bir rehber görevi görür; yanlışsa, uyarıcı bir işaret feneri olur.
.