Umut bağlamaktan, işe dört elle sarılmaktan, yeni bir seçimle siyasilere tekrar güvenmekten, Eurovision'dan, Dünya Kupası'ndan, elemelerde elenmekten, bıktık usandık...
filistin bulanmış iken kanlara
biz kabuğu emer dururuz hâlâ
ve sen bizden büyüksün ey haziran
ve sen çocuğu olmayan bir baba
ey muallâka çağı bıktık artık
bazen beden elbiseden usana
"Bıktık... Canımızdan usandık... Yaşamak değil bizimkisi, düpedüz rezillik. Her yıl, her yıl!.. Bu seneki de... Böylesini hiç görme-miştik. Aç kaldığımıza mı yanalım, evlerimizin çöktüğüne, köyümüzün harap olduğuna mı?"