Şu anda hayatında neler olup bittiğine dair
hiçbir fikrim yokmuş gibi geliyordu. Bilmek istiyor değildim. Başka birinin her yönüyle ilgilenmek, sonra aniden hiçbir sey bilmemek garipti.
Çeşit çeşit azap içinde, varım! diyeceğim; işkenceden kıvranırken gene, varım! İşkence masasında da, varım; güneşi görüyorum, görmesem de varlığını biliyorum. Güneşin varlığını bilmek bile yaşamaktır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Bunu biraz acınası bulabilirsin,” dedi.
Güven vermek için devam etmesi adına başımı salladım.
“Seni arkadaşımmışsın gibi hissediyorum,” diye itiraf etti. “Ve bu dünyadaki tek yalnız olmadığımı bilmek iyi geliyor.” 
Sayfa 306
Namazda Huşu İçin
Şah-ı Nakşibend Hazretleri buyurur:
"Bir kul, namazda ancak şu dört şeyle huşû hâline erebilir:
1. Dâimâ helâl yemek, yerken kalben uyanık olmak ve huzur ile yemek.
2. Abdest sırasında gafletten uzak durmak.
3. İlk tekbiri alırken kendini huzuri ilâhîde bilmek.
4. Namaz dışında da Hak Teâlâ'yı aslâ unutmamak."
Felsefe, nasıl ve nereye kadar farklı düşünmenin olanaklı olduğunu bilmek için girişimde bulunmak değilse nedir ki?
Burada şu kadarını bilmek lazımdır. Kalp ve levh-i mahfuz birer ayna gibidirler. Bunlarda bütün eşyanın görüntüsü meydana gelir.
