Seni kaybettiğimi sandığımda... Bir kez daha kendimi gökyüzüne attım ve gökyüzünü parçalayacağımı sandım.
Bense seni bulduğumda.. Kendimi karanlığa bıraktım. Tüm dilekleri gerçekleştirebilecek bir yıldız gibi parlayabileceğimi sandım.
Reklam
Yüzümü yüzüne bedenimi bedenini edilgen bir biçimde hiç direnmeden hareket bile etmeden Çürük bir tahta parçası öylece atılmış eski püskü bir eşya iskemle altında unutulmuş bir çift ayakkabı gibi canı çekilmişcesine bıraktım
"İçmiyor musun?"
"İçkiyi bıraktım."
"Nereye bıraktın?"
“Sarhoştum, hatırlamıyorum."
"Mutsuz bir fedakar olmaktansa, mutlu bir bencil olmayı tercih ederim. Evet, belki de bencilce davrandım ve her şeyi arkamda bıraktım. Ama nefes alamıyordum; boğulan birinin can havliyle suyun üzerine çıkmaya çalışması bencillik sayılabilir mi?"
"Büyük hedefler koymayı bıraktım. Artık sadece bugünü güzel yaşamak, dükkana gelen birine içtenlikle gülümsemek ve akşam yatağa yattığımda huzurlu hissetmek istiyorum. Hayat bundan ibaret olmalı."
Reklam
Reklam