Sadece uykum var. O kadar. Ne beyazlar yok oldu. Ne zenciler hüküm sürdü. Hiçbir şey değişmedi. Çok inanmıştım tek bir insanın dünyayı altüst edebileceğine. Çok inanmıştım kendime, Allah'a. Ama olmadı. Dedemin sahibi bir beyazdı. Şimdiyse, dünyanın sahibi yine bir beyaz. Doların üzerindeki Franklin! Geriye sadece kafamdaki uğultular, patlayan bombaların sesi, kaçışan çocukların ağlamaları kaldı. Ve bütün bunları duymamak için içiyorum ben de. Sonra da uyuyorum. Çünkü yapacak başka bir şey kalmadı.
Adından da anlaşılacağı gibi peri masalı görünümlü hiciv türünde bir çırpıda bitebilecek bir kitaptı. Gerek alt metni gerek ise olay örgüsüyle soluksuz bırakan ve son satırlarında da yaptığı benzetme ile - domuzların yüzü insanlar , insanların yüzü domuzlarınki gibi gözüküyor ayırt edemiyorlardı tarzı bir cümleydi bahsettiğim - akıllara rahatlıkla yer edebilen kitabın başarısı hakettiğine ulaştırmıştır yazarımızı. Kitap okumayı sevmeyen insanları alıştırmak, sevdirmek için başlangıç kitaplarından biri olabilir. Yaş sınırı yok. (:
Spoiler vermek istemediğim için incelememi burda bitiyorum. İyi okumalar dilerim.
Hayvan ÇiftliğiGeorge Orwell · Can Yayınları · 2024296,2bin okunma