Kaan Uçak
@bkaann
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Yaşamak elindeyken bugüne bugün,
Ne diye bırakır, yarını düşünürsün?
Geçmiş, gelecek, kuru sevda bütün bunlar;
Kadrini bilmeğe bak avucundaki ömrün.
"Bu zamanda az dostun olsun, daha iyi.
Herkesle uzaktan hoşbeş edip geçmeli.
Can gözünü açınca görüyor ki insan
En büyük düşmanıymış en çok güvendiği." syf.71
"Kim görmüş o cenneti, cehennemi?
Kim gitmiş de getirmiş haberini?
Kimselerin bilmediği bir dünya
Özlenmeye, korkulmaya değer mi?" syf. 77
"Bedeninde et, kemik, sinir kaldıkça,
Dünyadaki yerini bil, kendinden şaşma.
Düşman Zaloğlu Rüstem olsa ger göğsünü,
Dostun Karun olsa iyilik altında kalma." syf. 94
"Gün doğarken sabah horozları niçin
Acı acı bağrışırlar, bilir misin?
Tan yerini gösterip derler ki sana:
Bir gecen geçti gidiyor, sen neredesin?" syf. 107
"Sen nesin, varlık nedir, nerden bileceksin?
Dünyan esen yel üstüne kurulmuş senin.
İki yokluk arasında bir varlık seninki:
Hiçlik ne varsa çevrende, sen de bir hiçsin." syf. 117
İçin Bir Kadeh De Zavallı Hayyam İçin
11. yüzyılda İslam dininin en yoğun, en şiddetli yaşandığı dönemlerden biridir ve bu dönemde dünyaya gelir 
Ömer Hayyam . Yazdığı rubailerle rubai sanatının (4 mısralı bir nazım yani şiir türüdür. Dünyanın nimetlerinden yararlanma, tasavvuf, ölüm gibi konuları işler) öncüsü olup kendi döneminde dikkat çekse de saymakla bitmeyen birçok yetkinliğe sahiptir. Hayyam'ın yaşadığı dönem itibariyle kişiliği, sanatı ve bilimi hakkında doğru bilgilere erişmek kolay olmamakla birlikte, doğruluğundan dünya genelinde emin olunmuş hususlardan bir tanesi matematik ve astronomi konusundaki ustalığıdır. Hayyam'ın bu alandaki çalışmaları bugün matematik ve geometride, gök bilimciliği tarihinde bir ilk niteliği taşımaktadır.
"Akılla bir konuşmam oldu dün gece;
Sana soracaklarım var, dedim;
Sen ki her bilginin temelisin,
Bana yol göstermelisin
Yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
Birkaç yıl daha katlan, dedi.
Nedir; dedim bu yaşamak?
Bir düş, dedi; birkaç görüntü.
Evi barkı olmak nedir? dedim;
Biraz keyfetmek için
Yıllar yılı dert çekmek, dedi.
Bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;
Kurt, köpek, çakal makal, dedi.
Ne dersin bu adamlara, dedim;
Yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.
Benim bu deli gönlüm, dedim;
Ne zaman akıllanacak?
Biraz daha kulağı burkulunca, dedi.
Hayyam'ın bu sözlerine ne dersin, dedim;
Dizmiş alt alta sözleri,
Hoşbeş etmiş derim, dedi."
Bu müthiş dizelerin sahibini övgülere boğmayıp da ne yapsın insan? Aklına, bilginliğine, olgunluğuna ve aydınlığına methiyeler düzmemek için kendisine ancak nefret duymak, taraflı, subjektif bir bakış açısından sanatını yorumlamak ve bir bakıma sığ düşünceli olmak gerekir. Ancak buna karşılık kendisi için İslam'ın en katı şekilde yaşandığı bir dönemde dünyaya geldiğini söylediğimiz bu büyük ustanın rubaileri, üzerinden neredeyse bin yıl geçmiş
Ömer Hayyam . Yazdığı rubailerle rubai sanatının (4 mısralı bir nazım yani şiir türüdür. Dünyanın nimetlerinden yararlanma, tasavvuf, ölüm gibi konuları işler) öncüsü olup kendi döneminde dikkat çekse de saymakla bitmeyen birçok yetkinliğe sahiptir. Hayyam'ın yaşadığı dönem itibariyle kişiliği, sanatı ve bilimi hakkında doğru bilgilere erişmek kolay olmamakla birlikte, doğruluğundan dünya genelinde emin olunmuş hususlardan bir tanesi matematik ve astronomi konusundaki ustalığıdır. Hayyam'ın bu alandaki çalışmaları bugün matematik ve geometride, gök bilimciliği tarihinde bir ilk niteliği taşımaktadır.
"Akılla bir konuşmam oldu dün gece;
Sana soracaklarım var, dedim;
Sen ki her bilginin temelisin,
Bana yol göstermelisin
Yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
Birkaç yıl daha katlan, dedi.
Nedir; dedim bu yaşamak?
Bir düş, dedi; birkaç görüntü.
Evi barkı olmak nedir? dedim;
Biraz keyfetmek için
Yıllar yılı dert çekmek, dedi.
Bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;
Kurt, köpek, çakal makal, dedi.
Ne dersin bu adamlara, dedim;
Yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.
Benim bu deli gönlüm, dedim;
Ne zaman akıllanacak?
Biraz daha kulağı burkulunca, dedi.
Hayyam'ın bu sözlerine ne dersin, dedim;
Dizmiş alt alta sözleri,
Hoşbeş etmiş derim, dedi."
Bu müthiş dizelerin sahibini övgülere boğmayıp da ne yapsın insan? Aklına, bilginliğine, olgunluğuna ve aydınlığına methiyeler düzmemek için kendisine ancak nefret duymak, taraflı, subjektif bir bakış açısından sanatını yorumlamak ve bir bakıma sığ düşünceli olmak gerekir. Ancak buna karşılık kendisi için İslam'ın en katı şekilde yaşandığı bir dönemde dünyaya geldiğini söylediğimiz bu büyük ustanın rubaileri, üzerinden neredeyse bin yıl geçmiş"Ben koşarım aşağlara, koşarım
Yıkanacak boğulacak su bulsam..."
Şiir dünyası başka bir dünya. İyi bir şiir okuyucusu değilim fakat yine de şairlerin kısacık cümlelere dünyaları sığdırabilmelerine büyük hayranlık duyuyorum. Ne kadar şanslıyız diyorum şairlerimizi düşününce, Turgut Uyar'a sahibiz, onun can dostu 
Edip Cansever'e sahibiz, onlarla aynı masada defalarca oturmuş, aynı kadına aşık olmuş 
Cemal Süreya'ya sahibiz! Daha nicelerine sahibiz saymakla bitmeyecek olan.
Tomris Uyar ve 
Turgut Uyar sanatlarının dışında magazinsel ilişkileriyle de iz bırakmışlar sanat dünyasında. Hiç anlayamadım ve hala da anlayamam, üç büyük usta şair aynı kadına aşk beslerken dostluklarını nasıl sürdürebilmişlerdir yıllarca diye. Tomris Uyar'ın bu kadar adamın zihninde ve kalbinde yer edinmesine sebep olacak cazibesi ne? Kendisinin peşinden koşan bu adamların arasından gönlünü kaptırdığı Turgut Uyar'ın diğerlerinden artısı ne?
Kitabı okurken magazinsel boyuttan uzak bir söyleşi olduğunu görmek beni çok mutlu etti. Turgut Uyar'ın ilk gençliği, ailesi, yetişkinliği, sanatı, aile babalığından dostluklarına kadar tüm portresinin çizildiği çok hoş bir söyleşi olmuş. Bir başka söyleşide, Turgut Uyar'ın kendisine sorulan bir soruya "cümlelerindeki aşkın aslında soyut bir aşk kavramı üzerinden doğduğu, yaşadıkları zamanda öyle derin ve kuvvetli aşklar yaşanmadığı"na ilişkin cümleler sarf ettiğini okumuş ve oldukça şaşırmıştım. Sevdiğim şairlerin duygu yüklü şiirleri birer kurmaca mıydı? Belki bir an böyle düşünceler girmişti kafama ama bu söyleşiden sonra sanatçı kimliğinin dışındaki Turgut Uyar'ı tanımaya başladığımızda ne kadar realist, düz ve dobra bir karakter olduğunu görüp yukarıda hatırladığım kadarını ifade ettiğim cümlelerinden demek istediğini daha iyi anladım. Kendisinin elbette duygusal bir tarafı
Edip Cansever'e sahibiz, onlarla aynı masada defalarca oturmuş, aynı kadına aşık olmuş Cemal Süreya'ya sahibiz! Daha nicelerine sahibiz saymakla bitmeyecek olan.
Tomris Uyar ve Turgut Uyar sanatlarının dışında magazinsel ilişkileriyle de iz bırakmışlar sanat dünyasında. Hiç anlayamadım ve hala da anlayamam, üç büyük usta şair aynı kadına aşk beslerken dostluklarını nasıl sürdürebilmişlerdir yıllarca diye. Tomris Uyar'ın bu kadar adamın zihninde ve kalbinde yer edinmesine sebep olacak cazibesi ne? Kendisinin peşinden koşan bu adamların arasından gönlünü kaptırdığı Turgut Uyar'ın diğerlerinden artısı ne?
Kitabı okurken magazinsel boyuttan uzak bir söyleşi olduğunu görmek beni çok mutlu etti. Turgut Uyar'ın ilk gençliği, ailesi, yetişkinliği, sanatı, aile babalığından dostluklarına kadar tüm portresinin çizildiği çok hoş bir söyleşi olmuş. Bir başka söyleşide, Turgut Uyar'ın kendisine sorulan bir soruya "cümlelerindeki aşkın aslında soyut bir aşk kavramı üzerinden doğduğu, yaşadıkları zamanda öyle derin ve kuvvetli aşklar yaşanmadığı"na ilişkin cümleler sarf ettiğini okumuş ve oldukça şaşırmıştım. Sevdiğim şairlerin duygu yüklü şiirleri birer kurmaca mıydı? Belki bir an böyle düşünceler girmişti kafama ama bu söyleşiden sonra sanatçı kimliğinin dışındaki Turgut Uyar'ı tanımaya başladığımızda ne kadar realist, düz ve dobra bir karakter olduğunu görüp yukarıda hatırladığım kadarını ifade ettiğim cümlelerinden demek istediğini daha iyi anladım. Kendisinin elbette duygusal bir tarafı