İzmirli Zeze
@bochemo
383 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Öğretmenlik mesleği hakkında biraz içimi dökmek istiyorum
Çok severek ve isteyerek bu bölümü seçtim. Öğrenmenin yanı sıra öğretmek de bana her zaman mutluluk vermiştir. Şimdi tam da o evredeyim. Öğrendiklerimi öğrettiğim o evre...
Şu an dersine girdiğim öğrencilerimin yaşındayken çok sessiz, içine kapanık ve sakin biriydim. Derslerde bildiğim sorulara cevap vermeye korkacak kadar da cesaretsiz.. Bu yüzden öğretmenlerimin görmediği, duyguları bastırılmış, keşfedilmeyi bekleyen biri olarak büyüdüm. Ta ki liseye gelene kadar. Lisede hayatıma dokunan, öğrenme şevkimi arttıran hocalarım oldu. Bende öğretmen olursam onlar gibi olacağım dedim. Öğrencilerini gören, anlayan, empati kuran bir öğretmen. Ve işte şimdi o fırsata sahibim. Elimden geldiğince de değerlendiriyorum. Birilerinin hayatına dokunmak için çabalıyorum. Teneffüslerde öğretmenler odasına kapanmak yerine onlarla sohbet ediyorum. Bana olan sevgilerini içten bir şekilde hissediyorum.
Bugün sınav kağıtlarını okuyup derse girdiğim vakit tek tek notları açıkladım. Ders çıkışı ise bir öğrencimin yüzü asık bir şekilde merdivenden indiğini gördüm. Bana beni hatırlattı. Yanına gidip neyi olduğunu sordum. "sınavdan 82 aldım" dedi ve gözleri doldu. Evet 82 çok iyi bir puan fakat belli ki o, kendinden çok daha iyisini beklemiş. Tekrardan kendimi hatırladım. 90 alıp ağladığım günlere döndüm. Genele oranla çok iyi olabilir bu puan, fakat kişinin verdiği emek ile bir olmayabiliyor. Onu asla yargılamadım. Çünkü yaşadığı şeyi kendimden biliyordum. Teselli ettim, diğer sınavdan daha yüksek alacağını söyledim. Ben teselli ettikçe o duygulandı ve daha da ağladı. O an çok üzüldüm, güldürmeyene kadar göndermedim yanımdan.
Bazen her şey bir oyunmuş gibi geliyor bana. Ben hangi ara bu evreye geldim. Hangi ara yüreklere dokunur oldum.
Bundan bir hafta öncesinde ise ders esnasında bir
İzmirli Zeze
Bana lise günlerimi hatırlattın 😊
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Duygu Öncel
, bir kitap okuduPuan vermedi·316 syf.·
14 günde okudu
·2021 18. kitabı
İzmirli Zeze
Bende okumak istiyorum 😢
Srebrenitsa Katliamı!Tarih
Milletçilik denildiğinde Türk’ü de, Fransız’ı da, İngiliz’i de Amerikalısı da mangalda kül bırakmaz. Çünkü hepsi alnına yapıştırılmış bir bayrakla doğmuştur dünyaya. Sonra da ülkesinin politikalarına göre şekillenir hayatı, hayalleri, kariyeri. Okuduğu kitapların bile ülkesinde basılıp basılamayacağına ülkesinin hükümeti karar verir.
Dünya üzerindeki bazı ülkeler dağların yamaçlarındaki rengarenk çiçekler gibi farklı farklı ırklardan kök salar aynı toprağa. Hepsi için güneş aynı yerden doğar, aynı yerden batar. Renkleri farklı bile olsa, farklı dil bile konuşsalar aynıdır bedenleri, ne eksik, ne fazla.
Dünya kötülüğü körüklemek için doğmuş bir avuç soytarı tarafından yönetiliyor. Tek istedikleri pastanın büyük dilimini değil tamamını almak. Ve korkarımki bunda başarılı oldular. Nefret tüm dünyada revaçta, sokaktaki insanların yüzlerine bakın, bankalardaki, iş merkezlerindeki, esnaf lokantalarındaki, okul önlerindeki bütün bakışlar samimiyetten çok çok uzak. Nefret neslimizi tüketiyor.
Bundan tam 23 yıl evvel 11 Temmuz 1995’de tüm dünyanın seyirci kaldığı (bilerek) büyük bir insanlık katliamı gerçekleşmiştir. 2. Dünya savaşından sonra ikinci en büyük insan kıyımının yaşandığı, akıllara mıh gibi kazınması gereken büyük bir katliam gerçekleşmiştir. Srebrenitsa..
Yugoslavya devletinin parçalanacağı anlaşıldığında, ülkedeki Sırp çoğunluk dizginleri ele alıp tüm dünyanın gözünün içine baka baka Bosna’lı, Katolik, Yahudi, Müslüman, Ortadoks, Ateist inansın yada inanmasın hangi dine mensup olursa olsun, insanları acımasızca katletmiştir. Bu sayede bir çok mafya baronu ceplerini doldururken, onların deyimiyle büyük bir etnik temizlik gerçeklemiştir.
Yıkımın boyutu bugün bile tam olarak tespit edilememektedir, toplama kapmlarındaki tecavüzler, akıl almaz işkencelerden
İzmirli Zeze
Ağzına sağlık. Okurken gözlerim doldu.
Puan vermedi·564 syf.·
2020 81. kitabı
Kitap mezarlıkta başlıyor. Aslında yıllar önce ölen bir adamın, cenaze merasiminin ölümünden çok daha sonra yapılmasıyla başlayan bir kitap. Babasının yıllar sonra olan cenaze merasimine katılan William Massey, yıllar önce ölen babasıyla ilgili büyük sırların olduğunu fark eder. Babası Jake Massey eski CIA çalışanıdır. Kimse William Massey'ye yardım etmek istemez, çünkü bilgiler gizlidir. Babasının evindeki gizli bölmede bulduğu evraklardan yola çıkarak ve biraz da CIA yöneticilerini ikna ederek, o dosyada ismi bulunan ve tek hayatta olduğu söylenen Anna Kohev'i bulur. Bundan sonra da günümüz diye başlayan hikâye, 1953 yılına gider ve Anna Kohev bütün sırları aydınlatır. Kitap genel anlamda çok iyi. Daha fazla spoi vermek istemiyorum. İlk başlarda yani yaklaşık iki yüz sayfaya kadar biraz monoton ilerliyor ama her şey yerli yerine oturunca kitap sürükleyici ve gizemli bir hâl alıyor. Kurgusu, anlatımı ve işleyişi çok başarılı bir kitaptı. Beni irrite eden ve sinir olduğum tek nokta var. Kitap 238. sayfadan birden 271. sayfaya atlıyor. Bir yerden yakalayıp devam ediyorsun ama bu birkaç sayfa algılama sorunu yaratıyor. 302. sayfaya gelince de, tekrar 271. sayfadan devam ediyor. Yayınevinin adına hiç yakışmayan büyük bir hata olmuş bence.
İzmirli Zeze
Hangi yayınevi. Çünkü bende başlayacağım. Elimdeki kitapta öyle bir şey göremedim.