Ratatouille
@bolul
Şu anda okuduğu kitaplar
Sevgi ve nefret
“Bu iki tutkunun aynı ruhta barınamayacağını anlayamadın. İkisi bir arada, o güzel, oymalı evde yaşayamazlar. Sevgiyi besleyen hayal gücüdür; hayal gücü bizi bildiklerimizden daha bilge, hissettiğimizden daha iyi, olduğumuzdan daha soylu kılar; bize “hayat”ı bir bütün olarak gösterir; başkalarını, hem gerçek hem de ideal ilişkilerinde anlamamızı yalnızca hayal gücü sağlar. Sevgiyi yalnızca güzel şeyler, incelikli düşünceler besler. Ama “nefret”i herhangi bir şey besleyebilir. Bütün o yıllar boyunca içtiğin her kadeh şampanya, yediğin her güzel yemek “nefret”ini besledi, semirtti”
Duvar
“Yedi kuşak boyunca dünyada o duvardan daha önemli bir şey olmamıştı. Bütün duvarlar gibi iki anlamlı, iki yüzlüydü. Neyin içeride, neyin dışarıda olduğu, duvarın hangi yanından baktığınıza bağlıydı.”
Düşünce
“Her ne düşünüyorsak oyuz. Her ne olursak düşüncelerimizle oluruz. Düşüncelerimizle dünyayı kurarız. Kim ki saf düşünceyle konuşmaz veya hareket etmez, arabayı çeken öküzün ayak izlerini takip etmesi gibi tekerlerin, takip eder onu ıstırap.”
Başarısızlık
“Pater, işte bu nedenle, denemelerinin ilk basımının incelikli önsözünde, “Başarısızlık, alışkanlıklar edinmektir,” der. Bunu söylediğinde, kavrayışı kıt Oxfordlular, bu cümlenin, Aristoteles’in biraz sıkıcı Ethika metninin bilerek bir tersine çevrilmesinden ibaret olduğunu sandılar; ama cümlede gizli olağanüstü, korkunç bir gerçek var. Senin, kişilik gücümü tüketmene izin vermiştim; benim için alışkanlık edinmek, yalnızca “başarısızlık” değil, tam bir “yıkım” anlamına geliyordu. Ahlaki anlamda beni uğrattığın yıkım, sanatsal anlamda uğrattığın yıkımdan daha da büyüktü.”
Zaaf
“Sanatla geçirdiğim bir yarım saat, benim için her zaman seninle geçirdiğim bir mevsimden daha anlamlıydı. Hayatımın hiçbir döneminde, “sanat” karşısında hiçbir şeyin benim için en ufak bir önemi olmamıştır gerçekte. Ama bir sanatçı için zaaf, hayal gücünü felce uğratan bir zaaf, cürüm demektir.”