Mert İçme
@booksofm
Psikoloji
Okur-Yazar
De Ki İşteHayat ve İnsan
Hayran kaldığım kitaplardan biri oldu benim için.
Öyle okuyup kitaplığa kaldırmalık bir kitap da değil. Hayatından her yorgunluğunda açıp okumalık bir kitap. Her okuduğunuzda yaşamınızdan ya da yaşamınızın belli dönemlerinden esintiler bulacaksınız. Size belki 'keşke' belki de 'iyi ki' dedirttirecek kitap.
Alışılagelmişin dışında bir tarza sahip olduğu için herkes sever mi bilemedim ama gene de okunması gereken bir kitap bence.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yeraltından NotlarEdebiyat
Varoluşçu kitaplar; insanı öz'üyle anlatmaları, olayların realist anlatılışı ve Pollyannacılıktan uzak anlatımlarıyla her zaman dikkatimi çekmiş ve beğenimi kazanmıştır. Yeraltından Notlar ise gerek Rus Edebiyatı'nın ağırlığı, gerekse döneminden dolayı, dil bakımından bana biraz ağır geldi. (Çeviri kaynaklı da olabilir) Bunlar dışında birçok yerde, kitabın yazıldığı dönem ile şimdiyi kıyaslarsanız, yazarın ileri görüşlülüğünü görebilirsiniz.
İyi okumalar :)
Şeker PortakalıEdebiyat
Her şeyin farkında olup da, her şeyden bi' habermiş gibi davranır erken yaşta olgunlaşan ya da olgunlaşmak zorunda kalan çocuklar. Şeker Portakalı kitabındaki Zeze gibi. Bir yandan tüm eksiklerin, tüm adaletsizliklerin fazlasıyla farkında bir yandan da elinden hiçbir şey gelmiyor. Ailesinin eksiğini kapatan bir yetişkin dost ediniyor ki onu da kaybediyor. Üzüntüsü; tüm bedenini sarıyor, zayıflatıyor, hastalıyor. Her ne kadar inanmak istemese de en iyi dostunu ve kimseyle paylaşamadığı sorunlarını dile getirdiği Şeker Portakalı fidanını kaybettiğinin farkında Zeze.
Zeze'nin zekice yaramazlıklarının anlatıldığı sayfalarda ufak ufak gülümseten, küçük bedeni karşısında kocaman sorunlarla karşı karşıya geldiğini okuduğunuz sayfalarda ise içinizi burkan Brezilya Edebiyatı'nın klasiklerinden...
Önce çocuk kitabı hissiyatı verip sonrasında verdiği mesajları algıladığınızda siz de Küçük Prens gibi "bu büyükler gerçekten çok tuhaf" diyeceğiniz , fazlasıyla didaktik kitap. Her insanın bu kitaptan birçok ders çıkartacağını ve hayatına katkı sağlayacağını düşünüyorum. Öneririm.
Okurken bol bol kendinizi sorgulayacağınız , düşüncelere dalacağınız ve kendinizi, ana karakterin yerine koyacağınız kitap.
Bu hayatı duygu dolu maskelerle mi yaşıyoruz yoksa gerçekten her duyguyu hissediyor muyuz diye düşünmeden edemedim. Ya da bizi asıl harekete geçiren; içgüdülerimiz mi , menfaatlerimiz mi , mantığımız mı , duygularımız mı diye düşünüp durdum.
Hayatımın bazı zamanlarında , kitaptaki ana karakter gibi donuk ve hissiyatsız olduğumu fark ettim. Bir yakınımın ölümüne üzülmeyeceğim düşüncesi bile beni dehşete düşürdü. Peki ama neden? Her duygumu göstermek zorunda mıydım , göstermesem çevre tarafından yadırganır ve taş kalpli diye damgalanır mıydım?
Ya sizler, gerçekten üzüldüğünüz için mi ağlıyorsunuz yoksa ağlamak zorunda hissettiğiniz için mi?
Gerçekten sevdiğiniz için mi biriylesiniz yoksa bir eksiği tamamlamak için mi?
Okuyun , düşünün, sorgulayın.
