Bilesin ki insanın üstünü saman da örtebilir, altın yaldızlı tavanlar da; gereksiz bir çabanın süs diye, süsleme diye yarattığı her şeyi hor görün. Hayran olunacak tek şey ruhtur; büyük bir ruh için büyük hiçbir şey yoktur diye düşünün.
İnsanın kendi hayatının yontucusu olduğunu düşünüyorum. Michelangelo’ya Davut Heykeli’nin nasıl çıktığı sorulduğunda, “O zaten kayanın içinde saklıydı, ben sadece fazlalıkları attım,” der. İyi hayat aslında insanın olgunlaşma evrelerinde fazlalıklarını atarak ortaya çıkardığı bir şey; biz ise hayata çok şeyler eklemenin hayatı zenginleştirdiğini zannediyoruz. Tam aksine hayattan fazlalıkları alabildiğimiz zaman hayat olgunlaşıyor.
Hemen herkes düşünmek, inanmak ya da bilmeyi öğrenebilir, ancak hiçbir insana hissetmek öğretilemez. Çünkü ne zaman düşünseniz, inansanız ya da bilseniz, başka biri oluverirsiniz; ancak hissettiğiniz an, hiç kimse değil ancak kendiniz olursunuz.