Dev şirketlerin yönettiği bu gezegende, en çok kendine benzeyeni sever insan. En çok böyle onaylar kendini. Ne kadar kendine benzeyen varsa, o kadar yaşama hakkı vardır çünkü, ancak böyle güvendedir. O yüzden diğerini kendine benzetebilmek için delicesine bir uğraş verilip durur bin yıllardır. Aynı dili konuşan, aynı dine inanan tek bir insanlık hiç olmadı, olmayacak... Olsun diye, öldürür insan. Çok daha kolay diye, hakim olmak böylece dünyaya. Rengi, konuşması, giydiği, yediği, içtiği ne kadar benzerse, o kadar az savaş olur aralarında. Ona göre kendinden sayar diğerini insan, ona göre ayırır kendinden. Böylece çıkar savaşlar, kendi gibi düşünsün ister, kendi gibi yaşasın. Beceremiyorsa, ölsün daha iyi. Dünya, bir koca mavilik. Altı milyarlık bir pazar. Aynı malı satın alırsa, ancak o zaman yaşam hakkı başlar.
Sayfa 17 - Mitos Boyut Yayınları