Çiçeklere bakmaya devam ettim ve onların canlı ışıklarında soluk almanın niteliksel karşılığını bulur gibi oldum,ama başlangıç noktasına dönüşleri olmayan bir soluk alma,sürekli çelişkileri olmayan,ama sadece güzellikten üstün güzelliğe,derinden daha da derin anlama tekrar tekrar akışları olan bir soluk alma.zerafet ve çiçeklerin ifade ettiklerinden biriydi.gözlerim gülden Karanfile...
Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde,oysaki seninle güzel olmak var,örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi
Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda
Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.