Çocukların dünyası böyle samimi... Ve bu dünyadan hiç çıkmak istemiyorum. Hep çocuklarla çocuk kalmak istiyorum. Çünkü büyükler, daima hayal kırıklığı yaratıyor.
“Şol cennetin ırmakları” ilahisini bir ağızdan söylemişlerdi. Dışı ve içi hiç birbirine benzemeyen bu iki çocuğu, tabiat, hesaba, mantığa sığmayan hikmetiyle birleştirivermişti.
Yazıklar olsun, seni sevmesini bilmeyenlere; ey gamlı ülke!.. Seni sevip, senin sessiz dramın içinde gömülüp gitmekten korku çekenlere!.. Taşın, toprağın ne bitmez sabır ve mukavemet hazinesidir! İnsan, senin göğsünde ya destani bir kahramanlığa erer ya da en ilahi mizaçlı velilerin feragat ve mahviyet derecesine varır.