- Bir Yaşam Rehberi -·222 syf.·
Alain de Botton, 
Kayıp Zamanın İzinde yolculuğu öncesinde yolumun kesiştiği bir isim oldu. Hakkında biraz araştırma yaparak edindiğim bilgilere kısaca yer verip ardından kitap hakkında fikirlerimi ifade etmeye çalışacağım.
<< Botton, 1969 doğumlu İsviçre asıllı İngiliz yazar ve düşünürdür. Eğitimini Cambridge Üniversitesi’nde tarih alanında tamamlamış, daha sonra felsefe, edebiyat ve sanat üzerine yazdığı denemelerle tanınmıştır. De Botton’ın çalışmaları akademik felsefe geleneğinden ziyade “popüler felsefe” ve “edebiyatı gündelik yaşamla ilişkilendirme” hattında konumlanır. Amaç, tanınmış düşünür ve yazarların fikirlerini teknik akademik dilden çıkararak günlük insan deneyimiyle bağlantılı hale getirmektir. De Botton ayrıca 2008 yılında “The School of Life” adlı kuruluşun kurucuları arasında yer almıştır. Bu kurum; duygusal zeka, ilişkiler, iş yaşamı ve kültürel düşünme üzerine içerikler üreten bir eğitim ve yayın platformudur. >>
----------
Proust’un Kayıp Zamanın İzinde serisi incelendiğinde, “zaman – hafıza – bilinç” temaları üzerine kurulmuş bir eser olduğu bilgisine ulaşıyoruz. Bu temaların ise doğrudan “yaşam deneyimiyle ilişkili” olduğunu söyleyebiliriz. Botton hakkındaki bilgilerde de görüldüğü üzere, yazarın çalışmalarını “gündelik yaşamla ilişkilendirme” üzerine konumlandırması, neden Proust’u ve eserlerini seçtiğini daha iyi anlamamızı sağlıyor.
Proust hakkında tepkilere bakıldığında ise, seriyi okuyan okumayan herkesin zorlayıcı olması sebebiyle (kendim de dahil) yazara mesafeli duruşu dikkat çekiyor. Botton’un da aktardıkları arasında yer alan, yakın çevresine gönderdiği ilk serinin okunmadığını ya da yarıda bırakıldığı bilgisi; eserin anlaşılabilirliği ve incelenmesi üzerine farklı yaklaşımlara rastlanıyor. Serinin özellikle üne kavuşmasından sonra benzersiz yapısıylaEdebiyat
10/10
2026 41. kitabı
Alain de Botton, Kayıp Zamanın İzinde yolculuğu öncesinde yolumun kesiştiği bir isim oldu. Hakkında biraz araştırma yaparak edindiğim bilgilere kısaca yer verip ardından kitap hakkında fikirlerimi ifade etmeye çalışacağım.
<< Botton, 1969 doğumlu İsviçre asıllı İngiliz yazar ve düşünürdür. Eğitimini Cambridge Üniversitesi’nde tarih alanında tamamlamış, daha sonra felsefe, edebiyat ve sanat üzerine yazdığı denemelerle tanınmıştır. De Botton’ın çalışmaları akademik felsefe geleneğinden ziyade “popüler felsefe” ve “edebiyatı gündelik yaşamla ilişkilendirme” hattında konumlanır. Amaç, tanınmış düşünür ve yazarların fikirlerini teknik akademik dilden çıkararak günlük insan deneyimiyle bağlantılı hale getirmektir. De Botton ayrıca 2008 yılında “The School of Life” adlı kuruluşun kurucuları arasında yer almıştır. Bu kurum; duygusal zeka, ilişkiler, iş yaşamı ve kültürel düşünme üzerine içerikler üreten bir eğitim ve yayın platformudur. >>
----------
Proust’un Kayıp Zamanın İzinde serisi incelendiğinde, “zaman – hafıza – bilinç” temaları üzerine kurulmuş bir eser olduğu bilgisine ulaşıyoruz. Bu temaların ise doğrudan “yaşam deneyimiyle ilişkili” olduğunu söyleyebiliriz. Botton hakkındaki bilgilerde de görüldüğü üzere, yazarın çalışmalarını “gündelik yaşamla ilişkilendirme” üzerine konumlandırması, neden Proust’u ve eserlerini seçtiğini daha iyi anlamamızı sağlıyor.
Proust hakkında tepkilere bakıldığında ise, seriyi okuyan okumayan herkesin zorlayıcı olması sebebiyle (kendim de dahil) yazara mesafeli duruşu dikkat çekiyor. Botton’un da aktardıkları arasında yer alan, yakın çevresine gönderdiği ilk serinin okunmadığını ya da yarıda bırakıldığı bilgisi; eserin anlaşılabilirliği ve incelenmesi üzerine farklı yaklaşımlara rastlanıyor. Serinin özellikle üne kavuşmasından sonra benzersiz yapısıyla
Bugünü yaşamayı nasıl sevebiliriz?
Kendimiz için okumayı nasıl öğrenebiliriz?
Zamanı nasıl iyi kullanabiliriz?
Nasıl başarıyla acı çekebiliriz?
Duygularımızı nasıl ifade edebiliriz?
Nasıl iyi bir arkadaş olabiliriz?
Gözlerimizi nasıl açabiliriz?
Aşkta nasıl mutlu olabiliriz?
Kitapları elimizden nasıl bırakabiliriz?
...
Kitabın ana başlıkları :) Okunmayı hak ediyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Proust Yaşamınızı Nasıl Değiştirebilir; Ama Önce De BottonFelsefe
Dürüst olmak gerekirse, bu kitabı Proust için okumadım. De Botton için okudum.
Kitaba başlarken, Marcel Proust'u biraz olsun tanıdığımı sanıyordum. Adını biliyordum, o meşhur madlen kurabiyesini biliyordum, Kayıp Zamanın İzinde’nin yedi ciltten oluştuğunu ve çoğu insanın bitirmeden bıraktığını biliyordum.
Ama de Botton'ın yaptığı şey, bir yazarı tanımanın onun söylediklerini bilmekle aynı şey olmadığını, bazen bir aracıya ihtiyaç duyduğumuzu göstermekti.
De Botton'ı gerçekten okumuşluğum var; onun kalemine güveniyorum. Kitabı okumadan önce aklımda de Botton'ın bana Proust'u neden okumam gerektiğini anlatacağı fikri vardı. Yanılmışım. Bana neden, nasıl yaşamam gerektiğini anlattı.
De Botton Neden Bu Kadar İyi
Başka yazarlar büyük düşünürleri size sunarken onları bir kaide üzerine koyar; siz aşağıdan bakarsınız, anlarsınız, not alırsınız. De Botton ise kaideden indirir, masaya oturtur, yanınıza koyar. Proust Yaşamınızı Nasıl Değiştirebilir tam olarak bunu yapıyor: Proust'u bir otorite olmaktan çıkarıp bir düşünce arkadaşına dönüştürüyor.
Ve bunu yaparken kendi sesini hiç kaybetmiyor; o tanıdık, ironik, zarif ama hiç şişinmeyen ses.
De Botton'ın en büyük marifeti bu bence: Zekasını göstermek için okuyucuyu küçük düşürmeye ihtiyaç duymuyor. Aksine, okuyucunun zaten akıllı olduğunu varsayarak yazıyor.
Bu, nadir bir kibarlıktır ve onu diğer popüler felsefe yazarlarından ayıran şeyin tam özüdür.
Kitap dokuz bölümden oluşuyor ve her biri bir soru soruyor: Nasıl yaşanır? Nasıl okunur? Zaman nasıl iyi kullanılır? Nasıl acı çekilir? Nasıl ifade edilir? Nasıl arkadaş olunur? Nasıl görülür? Nasıl sevilir? Kitaplar ne zaman bırakılır? Bu sorular sıralandığında bir kişisel gelişim kitabının içindekiler gibi görünüyor.
Ama de Botton'ın elinde
Marcel Proust’un doğum günü vesilesiyle başladığım bu kitap Proust’u her yönüyle ele alan ve onun hakkında anlamlandırdığımız ve anlamlandıramadığımız birçok şeyi bazı noktalara değinerek ve inceleyerek sunan mükemmel bir eser. Proust’un kitaplarını okuduktan sonra değerlendirdiğim kaynaklar arasında en iyi kitap ‘’Proust Yaşamınızı Nasıl Değiştirebilir?’’ artık.
Nasıl ki psikolojimize ve iç dünyamıza odaklanan kişisel gelişim kitapları varsa, bu kitap da edebi kişiliğimize ışık tutan bir kişisel gelişim kitabıydı. Edebiyatın yaşamımıza dokunduğu kesitler, Proust’un dev yapıtı Kayıp Zamanın İzinde’nin ve diğer eserlerinin varlığıyla buluşup De Botton’un farklı bakış açıları eşliğinde ilerliyor. Eğer bu bakış açılarını güncel hayatımıza geçirebilirsek kitaba adını veren başlık gibi Proust gerçekten de yaşamımızı değiştirebilir.
222 sayfalık bir eserin yüzeysel olacağı endişesi içindeydim fakat beni yanıltmayı başardı. Hem yazarın hayatından hem de eserlerinden ve mektuplarından yola çıkılarak yazılmış bu denemeler, her bölümde bana başka bir Proustyen deneyim yaşattı. Özellikle Kayıp Zamanın İzinde’yi okurken o sırada fark etmediğim detaylar üzerinden, Proust’un düşüncelerini yorumlamasına bayıldım. Zaten ikinci kez okuma hayalim vardı, bu kez daha çok içselleştirebileceğimi düşünüyorum bu olağanüstü yapıtı.
De Botton’un da dediği gibi ‘’Proust’a duyulan içten bağlılık, kendi gözlerimizle onun dünyasına değil, onun gözleriyle kendi dünyamıza bakmamızı gerektiriyor.’’ (s. 222)
Kayıp Zamanın İzinde’den sonra gözümü kör eden Proust hayranlığımın aslında beni sinsice Proust’tan uzaklaştırdığını anlayamamışım. Bu kitabı okuduğumda en çok bu gerçekle çarpıldım. Yazarın istediği şey çok açık aslında; onun kitaplarını içselleştirmek, ancak onun fikirlerini hayatımıza
Venedik İhaneti #okudumbitti
“Venedik İhaneti” ile Steve Berry dünyasına hızlı bir giriş yaptım ve tek kelimeyle büyülendim!
Tarih, aksiyon ve entrikanın böylesine ustalıkla harmanlandığı bir kurgu uzun zamandır okumamıştım. Kitap, sadece bir ajan hikâyesi değil; aynı zamanda gücün, hırsın ve tarihten gelen sırların nasıl bugünü etkileyebileceğini gösteren nefes kesici bir yolculuk.
Bir yanda Büyük İskender’in kayıp mezarı ve efsanevi bir serumun peşindeki despot bir lider; diğer yanda geçmişten gelen deneyimi ve içgüdüsüyle yeniden sahaya dönen eski ajan Cotton Malone…
Zekice kurgulanmış olaylar, hiç düşmeyen bir tempo ve her bölümde artan gerilimle sayfalar su gibi akıp geçti. Özellikle İrina Zovastina karakteri tüyler ürpertici derecede inandırıcıydı. Hem tarihî referansları hem de biyolojik silah tehdidini bu kadar gerçekçi işlemek oldukça etkileyiciydi.
Cotton’ın iç dünyasını, karar anlarındaki tereddütlerini, Cassiopeia ile olan bağını okumak karakteri bana daha da yakınlaştırdı. Steve Berry’nin detaylara verdiği önem ve tarihî gerçekleri kurguya yedirme becerisi sayesinde kitap bir roman olmanın ötesine geçip film gibi gözümde canlandı.
Eğer tarihî sırlarla örülü, aksiyon dolu bir maceraya çıkmak istiyorsanız bu kitap tam size göre.
Ve evet... O serum gerçekten var mıydı? Mezara ulaşıldı mı?
Bunu öğrenmek için tek yapmanız gereken kitabın sayfalarına dalmak!
Bu kitabı okurken tek düşündüğüm: Keşke daha önce tanışsaydım Steve Berry ile!
#kitapkolikkafasikitapyorumu
@bilgekultursanat
#bilgekültürsanat
#venedikihaneti #steveberry #cottonmalone #kitaptavsiyesi #bookstagramturkey #tarihikurgu #aksiyongerilim #macerakitabı #kitapönerisi #okudumbitti #kitapyorumum #instakitap #venice #alexanderthegreat #romanönerisi #reklamdeğilöneri
Puan vermedi·100 syf.··
Beğendi
·2022 221. kitabı
·22 saatte okudu
·Okunma: 25 Aralık 2022 15:16
Yaklaşık 10 yıl önce, felsefeci Alain de Botton ile bir söyleşi yapmış; kendisine,
IŞİD’in güney sınırımızın ötesinde kafa kestiği, masum insanların yurtsuz
kaldığı o karanlık günlerde, hayata aydınlık gözlerle bakmanın bir yolu olup
olmadığını sormuştum. “İşe dünyanın istikrarsız bir yer olduğunu kabul ederek
başlayın” demişti. “Dünya, hiçbir zaman dengeli bir yer değildi. Şu dönemde iyice
çığrından çıktığını düşünebilirsiniz, ama aslında hep böyleydi. Hayat, -milyarlarca
yıl önce başladığından bu yana- hep tehlikeli bir deneyim olageldi.”
Medyanın “bugün”ü, “gelmiş geçmiş
en berbat gün” gibi gösterme eğilimine
de değinmişti Botton. Haksız değildi.
Dünya nüfusu 8 milyarı bulur, o sırada
gezegenimiz için anlamlı kararların
çıkmasını umduğumuz BM İklim
Zirvesi Taraflar Konferansı yine
hüsranla sonuçlanırken, Botton’un
sözlerini hatırlıyorum: “Şu anı
dramatize etmeyin.” Bu iyimserlik
çabamda bana, 140 yıl önce yok olduğu
düşünülen ve şu günlerde Papua Yeni
Gine’de yeniden boy gösteren siyah
enseli sülün güvercini de yardım ediyor.
Bu koca kuyruklu güvercin, “bugün”ü çok daha geniş perspektife oturtuyor.
“Onu bulmak, tek boynuzlu atı bulmak gibi bir şey!” Güvercini, küçük ve dağlık
Fergusson Adası’nda görüntüleyen bilim ekibinin lideri John Mittermeier, böyle
diyor. O ve ekibi, 1882’de görüldükten sonra sırra kadem basan kuşu bulmak için
Kilkerran Dağı eteklerinde yaşayan yerliler ve avcılarla sayısız görüşme yaptı,
geniş bir araziye 20 fotokapan kurdu. Bazı yerliler kuşa hiç rastlamadıklarını, bir
avcıysa onu dağların keskin yamaçlarında gördüğünü söylüyor, hatta ötüşünü bile
taklit ediyordu. Fakat sülün güvercini hemen görünmedi. Ekip adadan ayrılmak
üzereyken, fotokapanlardan birine yaklaştı ve kameranın önünde usulca yürüdü.
“Bir doğa korumacı olarak, bu hayat boyu
