Fulya Yılmaz
@bunchofbook
"Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen, ben...Biz artık geçmiş zamanız.
Bir anlık öfke, binlerce sahne...
Oyuz biz. Bu toprak, bu kırmızı topraklar biziz. Sel yılları, kuraklık yılları, toz yılları biziz. Baştan başlayamayız."
“Şanssızdık, hem siz hem biz. Gökten indi bahtsızlığımız, buna görünmez kaza denir” ,Fournier’in bu sözünü çok severim ve Firak’ı okumaya başladığımda karakterlerin acı tecrübeleriyle devamlı zihnimde dönen bir cümle oldu.
Nerede gerici bir rejim varsa düzenlenmesi güç ve hayatı alt üst eden sonuçları oluyor maalesef. Acı bir gerçek var ki, o veya bu gerekçelerle gerici olmayan çok az rejim var dünyada. Yıkımı çok güç ve yerine gelecek olan rejim ve bunu oluştururken insanlığı görmezden gelmemek ve de vahşet sahnelememek de ne önemli şey. Bunu başarabilen bir millet yok tabi. Fakat hayat acı şeyler fotoğraflıyor ve hatıraları can yakıyor. Saf ve tertemiz bir kadın Meri ve İran’ın karanlık yanını ciddi kayıplarla sırtlamış. Kabus dolu şeyler yaşayarak ülkesini terk etmek zorunda kalıyor. Yaşamının geri kalanını nasıl sürdüreceğini bilemeden, umutla teyzesine sığınıyor. Ama karakteri menfaatine göre şekillenen insanların ellerine düşüyor.
Kerem çocukluğunda annesi yüzünden çevresi tarafından dışlanan bir adam, buna rağmen hayata tutunmayı ve itiraf etmese de onu affetmeyi başarabilmeyi umuyor. Ve bu iki talihsiz insanın yolları kötü hadiseler sonucunda birbirleriyle kesişiyor. Devamında ise muazzam bir öykü, kurgu, heyecanla takip ettiğim bir hikaye çıkıyor.
Bazı yazarların kalemini, kurgusunu ve hikayede anlatmak istedikleri duygu çeşitliliğini çok seviyorum. @ataryilcayofficial da bana bu harmanlanmış duygusal okuma keyfini yaşatan nadide yazarlardan oldu. Ona bin teşekkür ederek Gelincik serisine başlıyor, Firak 2’nin çıkmasını heyecanla bekliyorum.
Seçmediğimiz kitapların özel bir gizemi olduğunu düşünürüm hep. Bunu bana veren elin bu hikayenin benim elime geçmesi için bir aracı olduğunu ve kaderin bunda eli olduğunu düşünmeyi muazzam bulurum nedense.
Yazarın sihirli bilinç akışı ile dehşet içerikli gerçeklik dokunuşlarıyla tüyler ürperten bir roman canlanmış. Dünya çok daha adil bir yer olabilirdi, “annelerimiz bize konuşmayı, dünya ise susmayı öğretmeseydi.”
Bir kadın bize bir zamanlar kocasıyla nasıl mutlu olduklarını anlatıyor, şimdi ise birbirlerine ne kadar yabancı olduklarını. On yaşındaki oğulları ve beş yaşındaki kızlarıyla son bir yolculuğa çıkmaya karar veriyorlar. New York’tan Arizona’ya hareket eden bir araç ve onu takip eden güzergah. Kitap bundan çok daha fazlası. Geçmişi anlamak, çözmek ve seslerde bugünün gerekçesini bulmak için görmezden gelinenlerin hikayelerini anlatarak daha iyi bir dünya yaratma çabasıyla derlenmiş. Bu kitabı okuyup Luiselli’nin kalemine de hayran kalmamak mümkün değil. Her bir satırda durup yutkunmak, düşünmek ve sorgulamak için yazmış adeta. Hayatını seçebilme özgürlüğü olan ve geleceğine yön verebilme kabiliyetine sahip kişilerin şükür duyacağı fakat bunlara şansı olmayanları öğrenince ayrıcalıklarına sevinemeyeceği bir şey. Seda Ersavcı çevirisi ve Nazlım Dumlu kapak tasarımıyla.
