Çay Candır1000Kitap
Beni kıyamet kopmasıyla çaysız kalmam arasında seçim yapmak zorunda bıraksalar, dünya yıkılsa umurumda olmayacağını, ama çayımdan vazgeçmeyeceğimi haykırırdım.
İçimdeki buğuya parmağımla ne yazsam o akşamın anısı oydu. Tuhaf bir teslimiyet ile kuş gibi oturdum. Aldatılmanın, kandırılmanın kadınsı içe kapanıklığı üzerime geldi. Hiç yapmadığım şekilde çay demleyip köşeye çekilmek, rahmetli Hüseyin Rahmi gibi dantel örmek istedi canım. Ne huzurluymuş aldatılmak, aldatmanın kasırgalarından hiçbiri yok, müthiş bir sükûnet, temizlik duygusu, adeta şükredecek bir halde olma, munislik ve saffet ile odamı doldurdu. Koltukta oturuşum efendilik timsali, bardağı elimde tutuşum bir bardak çay bulması nice güçlüklerden sonra gerçekleşmiş de on parmağın tüm lütfunu cama geçirmek istiyormuş gibi, sımsıkı, çepçevre, odada duyduğum sessizlik iyilik ve huzur dolu idi. Anladım ve hissettim ki aldatıldığım an tanrıya yakın ve müteselli olduğum andı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Akşam olduğunda oğlan, kıza bir bardak çay ile bir dilim limonlu kek vé mavi bir tasta yüzen elma çiçeği getiriyordu. Kızın boynunu öpüyor, kulağına yeni isimler fısıldıyordu: güzelim, sevgilim, bir tanem, hayatım.
Sıradan şeylerle dolu sıradan bir hayat sürüyorlardı; tabii eğer aşka sıradan denilebilirse.
Çay ve rakı içenleri toplayınca zaten nüfusun yüzde yüzü ediyor ve herkes bu kadar zararsız ve güzel insan olabilir mi? Kahlmıyorum. Bu kadar suçu da birileri işliyor çünkü! Hepsi konyak ve rezene mi içiyor bunların?
Benim sana verebileceğim çok şey yok aslında…
Çay var içersen,
Ben var seversen,
Yol var gidersen…
İçerisi her zamanki gibi eski kitap, çay, kedi ve dostluk kokuyordu.
