Canan çekiç
@ccekic
Yaşadığımız sürece okumaya devam.
içten gülmenin tarifi
Kahkahalara boğuldum, kalçalarımı tokatlayarak, manyak gibi gülüyordum fakat gırtlağımdan en ufak bir ses çıkmadı. Kahkahalarım sessiz ve gözümden yaş akıtacak kadar şiddetliydi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kalıplara girmeyen bir adamın hikayesi
Hayatına dışarıdan bakan bir çift göz gibi. Toplumun istediği kalıplara girmeyi reddeden Meursault, annesinin ölümünde de duygusal hiçbir şey hissetmiyor. Duygusuz tavırları herkesin dikkatini çeker. Kız arkadaşı ile de duygusal bir bağı yoktur. Kalıba girmeyi sevmeyen bir adamdır. Cezayir’de bir Arab’ı öldürür ve kendini ölüme götüren sürecide dışarıdan izler. Bu tarz kitaplar benim mücadeleci yanıma pek uymuyor. Sebahattin Ali’nin kitapları tarzında. 1957 Nobel Edebiyat ödülü almış bir kitap.
Bulunduğun çağa ait olamamak.
Akıcı, esprili güzel bir anlatıma sahip bu kitap. Okurken kendinizi sorgulamanıza sebep oluyor. Ormanda bisiklet sürerken kendini birden yerde bulan Doppler, gökyüzüne baktığında kendisini birden ormana ait hissediyor. Yaşadığı tek düze hayattan çıkıp parasız pulsuz ormanda çadır kurup yaşamaya başlıyor. Takas yolu ile ihtiyaçlarını giderebileceğine inanıyor. Öldürdüğü ceylanın yavrusu peşini bırakmayınca ona Bongo ismini verip onunla dost oluyor. Bazen kendimize sorarız ben bu dünyada ne yapıyorum diye. İşte bu sorunun cevabını sorgulatıp acaba dedirtirsen bir kitap. Bundan sonra devamı niteliğinde 2 kitap daha var. Sanırım alıp onlarıda okuyacağım.