Kitaplardan söz edersem, gerçekten de envai çeşit kitabı, adeta harlı bir ocağa odun atar gibi peş peşe okuyordum. Bu kitapların her birinin tadını çıkarıp onları sindirmekle öyle meşguldüm ki (sindiremediğim kitapların sayısı daha çoktu gerçi), onların dışındaki olaylar üzerine düşünecek neredeyse hiç vaktim kalmıyordu. Benim için bu, belki de iyi olmuştu. Etrafımdaki olaylara dikkat etseydim var olan anormallikler, çelişkiler ve sahtekârlıklar hakkında ciddi ciddi düşünmeye başlar, içime sinmeyen şeylerin üzerine üzerine gider, çıkmaz sokaklara sürüklenerek telafisi zor şeyler yaşayabilirdim.
Hegel haklıydı: Hayat çelişkilerle ilerliyor ve canlı çelişkiler, insan zihninin ilk başta kavrayabileceğinden daha zengin, daha çeşitli ve güçlü oluyor.
Palyatif toplum aynı zamanda bir “beğendim” toplumudur da. Bir beğeni çılgınlığına kapılmıştır. Her şey beğeni kazanana kadar düzleştirilir. “Like” günümüzün imi, hatta ağrı kesicisidir. Sadece sosyal medyada değil, kültürün bütün alanlarına hakimdir. Sadece sanat değil, bizzat hayat instagramlanabilir olmak durumundadır; yani acı verebilecek keskin kenarlar, uçlar, çatışmalar, çelişkiler giderilmiş olmalıdır. Acının arındırıcı olduğu unutulur. Acı katartik bir etki gösterir. Beğeni kültürü katharsis imkanından yoksundur. Bu da insanların beğeni kültürünün yüzeyi altında biriken olumluluk cürufunda boğulmasına yol açar.
Olumlu duygular kadar olumsuz duyguları da misafir eden, kendine dair şüpheler taşıyan, çelişkiler ve bocalamalar yaşayan, mükemmel olmadığının farkında olan insanlar, Narsis’ten çok daha gerçek ve güzel olduklarını farkındalar mıdır acaba?
Sayfa 136 - Alfa Yayınları, 19-20. Basım: Mart 2021·Kitabı okudu
İki insan birbirlerini daha iyi tanıdıkça yakınlaşmalarındaki o mucizevi nitelik, düş kırıklıkları, çelişkiler, bıkkınlıklarla ilk heyecanlarından arta kalan ne varsa tümünü silip süpürürken kendisi de yavaş yavaş yiter…
Bu yaralı çelişkiler denizinde
Dönüp dönüp aynı yere gelmek
Ve her gelişte yeniden ölmek
Kahreder insanı bilirsin
Bazen tükendikçe çoğalır
Çoğaldıkça yeniden gülersin
Ve yükleyip geleceği sırtına
Yine yaşamı karşılıksız seversin