"Artık Catherine sizi büsbütün unutmuş gibi olduğu halde, kendinizi ille ona hatırlatıp onun iyice kendine gelmesi konusundaki tüm umutlarını bir çırpıda yıkmaktan, onu yeniden altüst edip yeni acılara sürüklemekten hiç çekinmeyeceksiniz."
İsterseniz bu öğleden sonra Uğultulu Tepeler'e uğrayıp ona dargın olmadığımı, yalnız kendisini yitirdiğim için üzüldüğümü söylersiniz. Özellikle de, mutlu olamayacağını bildiğim için üzülüyorum.