Ceren erten
@cererten
30 okur puanı
Ağustos 2016 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu, yazardan okuduğum ikinci kitaptı. Onlar da İnsandı kitabı beni çok etkilemişti çünkü halkın çektiği eziyete daha fazla yer vermişti. Korkunç Yıllar ise Sadık Turan isimli bir Kırım Tatarı Türkünün önce mecbur kalarak Bolşevikler için savaştığı ve sonra da Almanlar tarafından esir alındığı hikayesini okuyoruz. Okurken yer yer ait olamama hissi, yalnızlık, vatanını çok sevmek ama koruyamamak, korku, titreten bir korku temalarını görüyorsunuz. En çok üzüldüğüm Kafkas Türklerinin kimliklerinin elinden alınması ve onları kimliksiz, kimsesiz bir hiç olarak görmeleri. Türkiye Türkleri dâhil tüm dünyanın bunu kabul etmesi onları daha da yalnızlaştırmışa benziyor..
Kitabı bitirdikten sonra okumanızı tavsiye ederim
Sıcak bir hikaye diyebilirim başlık olarak... Tabii klişeler mevcuttu,durumlara verilen tepkiler gibi ya da bir gencin hayat kadınına aşık olup onu bulunduğu durumdan kurtarmak istemesi gibi mesela. Kurgusu sağlam bir şey okuduğunu hissettiriyor size kitap. Hele aralıksız okursanız etkisinde kalıyorsunuz bile.
Türkiye'de büyük bir yara olan yüz binlerce kadının yaşamış olduğu ortak sorunlara parmak basması yönüyle de sevdim kitabı. Sosyolojik bir yerden bakılabiliyor kitaba yani.
Başlangıçta olay, abisinin intiharıyla karşı karşıya kalan gencin yaşadıklarıyken; devamında intihar sebebini araştırmasına yöneliyor, hikaye başka bir yere evriliyor ve gelişim gösteriyor. Bu anlamda canlı bir akış olduğundan okuması da kolaydı. Belgesel çekimi bölümlerine geldiğimde okurken bir taraftan "Sinan'ın intihar sebebi ortaya çıkacak mı acaba?" sorusunu sormadan edemedim. Okumaya devam ettikçe düğümler çözüldü hatta son 50 sayfada olaylar oldukça hızlandı, anlatıcı bile değişti.
Anlatıma gelecek olursak; yaşananları Selim karakterinin ağzından dinliyoruz (sanıyoruz) baştan sona ve bu da tüm romanı onun etrafında şekillendiriyor.
Karakteri içinden konuştururken edebi sanatlar, imgeler, düşsel anlatımlar gibi bütün tuşlara basmış yazar. Üslup karakteridir diye yorumladım çünkü aralara serpiştirilmişti rahatsız etmedi. 19 yaşındaki bir gencin düşüncelerini okuduğumuzu farz edersek olağanüstü bir anlatım hatta. (Kitabın sonunda bu da oturuyor kafada sorun yok) Beğendiklerim arasında şu cümle var: "Abim için çalışmakta zorlanan gözpınarlarıma, annemin dertlerini dinlerken tembellik etmeyi seçmedikleri için minnettardım."
Not: okumama vesile olan ve bana kitabı hediye eden canım arkadaşıma sevgiler