Bizi bırakırlar kalbim
Uçurum doruk ister.
Oyulduğumuz düzlükte
Kim vardı içine bakan.
Zamanlar onların
Güneş bile çiğ yara sende.
Kirpiklerin duasını
Kalbim, hangi tapmakta--
«Sol yanımda bir acı başladı. Bağırmaya başladım. Anne-Babam bir anda toz haline gelip yok olduğu için mi bağırıyordum, yoksa sol yanım çiğ et haline geldiği için mi, bilmiyorum. Ansızın açlık duydum. Yüce İsa'nın çiçeğini yedim.»
İnsan çocukları batıya, kuzeye ve güneye doğru dağılıp yola düştüler ve yaşadıkları neşe, her bir yaprağın yemyeşil olduğu, çiğ damlalarının henüz kurumadığı sabahın neşesiydi âdeta.