“Siz nasıl ayrıldınız?” dedi, “her ayrılışın insanın içinde
yer eden bir ânı vardır.”
Ne zor bir soru bu Suzan hanım.
Bir gün büyük, geniş bir iskeledeydim. Nasıl oldu
bilmem, gemi palamarını çözmeden iskeleden ayrıldı.
Gemiyi bağlayan halat iskeledekilerin gözlerinin önünde
gerilmeye başladı, insanlar uzaklaşmakta olan geminin
kaptanını uyarmak için bağrışıyorlar, genç bir çımacı
babalardan birine dolanmış ipi umutsuzca çözmeye çalışıyordu.
Kol kalınlığındaki halat gerildi, gerildi, herkesin
nefesini tuttuğu bir anda, havada gözle görülebilen
bir elektrik çakımı bırakarak koptu. Denizin ve göğün
mavisinden daha mavi elektriği gözlerimle gördüm. Kopan
halat takip edilmesi imkânsız bir hızla iskeleye yöneldi,
burnumun dibinden geçerek zavallı çımacının
yüzünü parçaladı. Kopan halatın diğer parçasının geminin
gövdesine vururken çıkardığı ses havada çınladı durdu
bir vakit.
Beraberlik canlı ise ayrılmanın bir gerilimi, gerilimin
de bir tarihi vardır. Sizin kastettiğiniz an, o halatın koptuğu
andır.
Ama beraberlik ölü ise, ayrılmak, çürüyen iki parçanın
birbirinden zahmetsizce kopması demektir. Çürümek
acı vermez, ölü olan çürür.
Çürüdüğünü anlatmak kolay değil, ölü olduğunu
ikrar etmek ise çok zor.
Miço ile Çımacı
Biliriz ki ustalığımız
Aslında yalnızlığımız
Gizemini yitirince
Yitip gitti arkadaşlığımız…
Reklam
BENİ KAÇIR KAPTAN
Beni kaçır kaptan
Bu küçük şehirden
Çımacı olurum gemine,
Hatta kürek çekmek de gelir elimden
Akıntıya karşı...
Çımacı, orta boşlukta bacaklarını germiş denize bakarak sigarasını tüttürüyordu. Sakal bir karış, göğüs bağır açık, kaşları çatkın. Dertliydi görünüşü. Dalıp gitti bakışları adama. O da yalnız, o da tasalı, o da tedirgin. Kolay değil ekmek parası! Hangi partidendir? Hangi yanda? Belki çocuğu var hapiste, belki öldürülmüş! Hepimizin canı bilinmeyen bir silahın ucunda! Hepimiz bir karabasanı yaşıyoruz, ve kendi dertlerimiz, kişisel bitmiyor onlar. Hastalık, ölüm, ayrılık, kim bilir neler dolaşıyor adamın kafasında! Katran gibi sıkışıp ağırlaşan korku, hepimizin payına düşen..
Sayfa 29 - Karaca Yayınları
Sustu another life gazinosu
Sustu şarkılar...
Paletimde renk sustu, fırçamda şekil
Ve bu gece ilk defa şimal körfezinde,
Sustu Paramos'un mazgallarından
Şehre pancur pancur dökülen arya...
Artık ne tayfalar mevcut, ne komondoslar,
Ne o kor tenli, kızıl saçlı kanarya.
Bu medar ikliminin tenha gecesinde,
Sardı bambu kamışlarını pişman bir sükût,
Sardı bu sızı...
Hani birdenbire bazen bütün etrafımızı,
Sapsarı bir şüphe sarar ya,
İşte öylesine berbat bir hâl var.
Hiçbir şey düşünmek istemiyorum, hiçbir şey!
Ama dördüncü tarassut kulesinde
Bir şüpheli sinyal var
Hayır, hayır yalan bütün bunlar!
Artık ne kadere inanıyorum ne fala;
Yalan söylüyor o falcı kadın,
O hintli parya!
Ben yalnız sana inanıyorum,
Yalnız sana Marya!
Beni kahrediyor böyle geçen her gece
Bu hoyrat yıldızlar, bu su, bu okyanus, bu yer
Ve gökyüzünde emanet duran şu asma fener...
İnan ki sevgili Marya!
İnan ki sen gideli,
Sayfa 191 - Türk Dil Kurumu Yayınları, 2015
Beni Kaçır Kaptan - Rüştü OnurAlıntı
Beni kaçır kaptan
Bu küçük şehirden.
Çımacı olurum gemine,
Hatta kürek çekmek gelir elimden
Akıntıya karşı...
Sayfa 52 - Kırmızı Kedi
Reklam
Reklam