Naci Azra Arılı
@cinali88
Kayalara vurdukça köpüren...Edebiyat
Armağan'ın eli Figen'in pürüzsüz karnında dolaşıp venüs tepeciğini aşıyor, baldırlarının gizemli yamaçlarına varıyor. Kalp atışlarını duyuyorlar birbirlerinin. Bacaklarını açıyor Figen. Denizi düşünüyor. Fırtınada kayalara vuran, saldıran, ürkütücü dalgaları. Kabaran ve sonra geri çekilirken köpük köpük dağılarak uysallaşıp tekrar denize dönen dalgaları. Sevgisinden kuşku duymuyor, aşkları doğru, kaygı duymuyorlar. Bindikleri gemi onları dosdoğru gitmeleri gereken yere götürüyor.
İkinci "duymuyor"u kullanmasaydı daha iyiydi sanki!
Reklam
çok var böyle :)Edebiyat
Durduğu yerde, kendi bakış alanına hapsolmuş, yalnızca kendi görüntüsüne takılıp kalmış kültürlü, saygıdeğer, Marksist düşünceye inanmış derin bir adam. Sapına kadar eşitlikçi, tutarlı. İlk bakışta çok parlak ama yaklaşınca ne kadar sıkıcı!
Sayfa 263 - Figen'in gözünden Armağan
İlk arzularEdebiyat
Orada, yumuşak kumların üzerinde, büyüklerden birkaç adım ötede bütün sabah kaskatı kesilmiş bir arzu nöbeti içinde uzanıp birbirimize dokunmak için zamanın ve mekânın en küçük irkilmelerinden yararlanmaya çalışır, her fırsata şükrederdik. Yarısı kuma gömülü eli yavaş yavaş bana doğru sürünür, ince esmer parmakları uykuda yürür gibi yaklaşır, yaklaşır, opal saydamlığında parlak dizleri sakına sakına uzun, temkinli bir yolculuğa çıkardı. Bazen rastlantı olarak çocukların yaptığı kumdan bir kale, arkasında birbirimizin tuzlu dudaklarını tadacak kadar bir gizlenme fırsatı verir, bu hiçbir zaman tamamlanmayan birleşmeler sağlıklı ve deneyimsiz bedenlerimizi öyle bir yorgunluğa sürüklerdi ki, ta dibine dalıp birbirimizi deli gibi kucakladığımız serin mavi sular bile bizi rahatlatamazdı.
