Cesaretim bir süredir gözaltında
İhzar müzekkeremi kendim yazdım
Tehlikeli sayılmam artık.
Kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum
Onu orada
Beş parmaklı bir çınar yaprağı gibi unuttum.
"Sorumsuzluğun miskin rahatlığı içinde yaşamaktansa sorumluluk altında ezilip gebermek daha insanca bir iş."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Kendilerini yüzde yüz haklı buluyorlar da, yanılabileceklerini akıllarına hiç getirmiyorlar."
" Hasretlik zor iş . . . Evet, "Dağ dağa kavuşmaz, insan insana kavuşur" demişler ama, bakalım kavuşmaya ömür yeter mi?"
"Herkesi babama benzetirdim. Ya da hiç kimse babama benzemezdi. Evimizde yapraklanan bir çınar ağacıydı. Gölgesi
yazın serinlik, kışın sıcaklık verirdi. Yanımda olduğu zamanlar iki kat yaşardım. Yüreğimde karıncaların yürüdüğü bir yeni zamandı. Kim birazcık ona benziyorsa gizlice seviyordum. Bütün erkeklere mavilik veren bir gökyüzüydü. Bir gün gelmeyiverdi. Ben inanmadım. Sonraki günler de gelmedi. Ben bir çınarın her yaprağından defalarca düştüm.
Bizi, olduğumuz halimizden olacağımız hallerimize götüren bir kabule ulaşırız her acıda. Kabulün insanı büyüten bir gücü var. Ve karanlık zamanların anlattığı bir şeyler var.
