Merhaba, bugün sizlere 𝕭𝖔𝖉𝖗𝖚𝖒 𝕶𝖆𝖙ı𝖓𝖉𝖆𝖐𝖎 𝕸𝖆𝖐𝖎𝖓𝖊 kitabının yorumu ile geldim
Çocuklara ışık olacak, onların umutlarını besleyecek türde eserleri sizlerde tercih ediyor musunuz ?
Kitabımızın yazarı henüz 10 yaşında ama hayalleri o kadar büyük ki
Eserin içeriğinde 5 öykü var ve her biri farklı hayalleri, umutları anlatıyor bizlere..
Mesela, Atatürk'ün sınıfınıza gelmesini istemez misiniz Kim istemez ki değil mi?
Sizinle konuşsun, sohbet etsin
Arkadaşlığın, dostluğun önemini de vurgulayan bir eser Nilay ve arkadaşlarının yıllarca süren arkadaşlığına hayran olmadık değil
Kitaba adını veren makine ise bizi 100 yıl geleceğe götürüyor ama bu durumdan çok memnun kalır mıyız bilmem Tahammülsüzleşiyoruz malesef ..
Bakalım, bu kitaptaki hayallerimiz bizleri nereye götürecektir?
Kızımla birlikte severek okuduğumuz çok tatlı bir eserdi Kendi küçük ama hayalleri büyük yazarımızın bu eserini her çocuk mutlaka okumalı derim Kitapla ve sevgiyle kalın
yara.
Kitabı bölük pörçük okuyarak başladım. Bir çocuğun gözünden hayatı anlamak bu kadar zorken bir de savaş ortamındaki çocukları anlayabilmek istemedim belki de. Sonra kitap aktı. Kalbimle duygularımla okudum. Yazarın sadeliği kişideki o temel duygularla başbaşa bırakıyor insanı. Kitabın devamı olduğunu ögrendim hemen almalıydım şimdi zaman girdi tekrar o duyguya dönmek istediğimden emin değilim. Hassas kalpler için bazı kitaplar vurucu. :( Çocuklar kırdi kalbimi ama doktor daha derinde hissettirdi bu kırıklığı.
Reklam
Çürümüş Kelimeler 
Ayşen Yenilmez
#kitapyorumu #ayşenyenilmez #çürümüşkelimeler #roman
Yaşamak isteyen herkesin bir hikâyesi vardı, edecek bir kavgası ve görülecek bir davası... Yaşam mücadelesi devam ettiği sürece de bitmeyecekti.
Arize’nin içinde anlatamadıkları vardır…
Annesi ile hiç bağa kuramamıştır…
Babasının bıraktığı boşluk…
Araz ve Arize ikisinin de yaşama koşulları farklıdır ama ortak yaraları ve sırları vardır…
Kitap Doğal Düşman Serisinin 1.Kitabı devamını okumak için sabırsızlanıyorum!
İnsanların yaşama tutunma çabaları…
Doğanın harika sırları…
Senin sevilmeye, benim sevmeye. Benim affedilmeye, senin affetmeye. Senin birini tanımaya, benim biri tarafından tanınmaya.
İkimizin de yaşamaya ihtiyacı var -ARAZ
Her şey bu mektubun gelmesi ile başlıyor…
@aysenyenilmez in güçlü kaleminden…
Uçmak istiyorum ama bindiğim her kuşu
kanadından vuruyorlar…🪽
Bilmek, anlamak için yeterli değil. Çocuksa bile söyleyen, koca adam olsa bile küsüyordu demek... İnsan öyle kırılgan ki büyüyen yaşına rağmen kalbi her daim çocuk.
#reklam @gldn_okuyor @kitaplardabulusanlar
Edebiyat bazen bize ayna tutar, bazen ise karanlık bir dehlize hapseder. Lionel Shriver’ın Kevin Hakkında Konuşmalıyız eseri, ikinci tanıma tam uyuyor. Roman, sadece bir "suç" hikâyesi değil; anneliğin kutsal kabul edilen o steril imgesinin ardındaki çatlaklardan sızan, oldukça rahatsız edici bir hakikat arayışı.
Eva, oğlu Kevin’ın işlediği o dehşet verici okul saldırısından sonra, aslında kendi içindeki suçluluk duygusunu ve "anormal" gördüğü anne olma halini bir mektup dizisiyle dışa vuruyor. Shriver, okuru bir mahkeme salonuna oturtuyor; ancak yargılanan sadece Kevin değil, Eva’nın kendi varoluşu, eşiyle olan iletişimsizliği ve modern toplumun ebeveynlik üzerindeki baskısıdır.
Kitapta en çok altını çizdiğim cümlelerden biri olan "Son zamanlarda politika da benim için küçük, kişisel hikâyelerden oluşan bir yığına dönüştü. Artık hiçbir şeye inanmıyorum. Yalnızca insanlar ve başlarına gelenler var," itirafı, Eva’nın dünyasının nasıl paramparça olduğunu en iyi anlatan satırlardan. O, dünyayı değil, kendi küçük ve trajik evrenini çözmeye çalışıyor. Kitap boyunca sorduğumuz o yakıcı soru şu: Bir çocuk doğuştan mı "kötü"dür, yoksa biz mi ona o kötülüğü gıdasıyla, sevgisizliğiyle ya da fazla sevgisiyle aşılarız? Eva’nın o soğuk, mesafeli ama bir o kadar da içten dökülüşleri, okuru kendi vicdanıyla baş başa bırakıyor. "Yalnızca vicdanı olan bir insana acı çektirebilirsiniz. Yalnızca boşa çıkacak umutları ya da sevdiği insanlardan uzağa düşmekten endişelenenler cezalandırılabilir," satırları, sanırım bu kitabın tüm o karanlık atmosferini tek bir noktada özetliyor.
Bazen bir ebeveynin en büyük itirafı da şu oluyor: "Bugünlerde benim için anlaşılmak, sevilmekten çok daha önemli." İşte Eva, bu anlaşılma arzusuyla bizleri o dehlize çekiyor.
Kitabın 2011 yapımı,
Merhaba arkadaşlar bugün sizlere 
Book•lover ❥
nin önerisiyle okuduğum , sevgili yazarımız @av.zekeriyacetin
İn kaleme aldığı #kimsessizlercografyasi ndan bahsedeceğim .
Hikaye, 6 Şubat depreminin hemen ardından başlıyor. Anlatıcımız, İskenderun’da yaşayan kuzeni Ferit’ten haber alabilmek için soluğu Hatay’da alır.
Asrın felaketi tüm ülkeyi etkilediği için güç bela Iskenderun'a varabilmiştir.Ama Ferit'in adresinin yazılı olduğu kağıdın bir hükmü yoktur.Çünkü şehir tanınmayacak vaziyettedir.Her yer yıkılmış ayakta duran tek bir sağlam bina kalmamış.
Ferit'in yaşamış olduğu apartmanı da zor bulur
O da yıkılmıştır. Ferit giris katında oturuyordu ve bina da tam o tarafa yan yatmış.
Her yer enkaz, her yer büyük bir çaresizlik.
Anlatıcımız tam ümidini kaybetmek üzereyken, enkaz başında çaresizce bekleyen Ali ile karşılaşır. Ali; eşi ve kızı beton yığınlarının altında kalmış, kendisi ise o cehennemden bir çatlaktan sızarak kurtulmuş Iraklı bir göçmendir. Üstelik kuzeni Ferit ile aynı binada oturmaktadırlar.
Ali’nin trajedisi aslında depremden çok önce, çocuk yaşta başlamıştır. İran-Irak Savaşı’nda ailesinin gözlerinin önünde kurşuna dizilmesine tanık olmuş, ardından üç arkadaşıyla birlikte İran’daki mülteci kamplarında oradan oraya savrulmuşlardır.Başlarına o kadar kötü şeyler gelmis ki Ali tüm yaşadıklarına rağmen ayakta kalabilmişti.
Sığındığı son liman olan eşini ve kızını da bu depremde kaybetmek üzere olan Ali, hayatın kıyısındadır. Anlatıcımız, onun canına kıymasını engellemek, zihnini bir an olsun dağıtabilmek için yolunun İskenderun'a nasıl düştüğünü sorar. Ve Ali, acısını biraz olsun hafifletmek umuduyla anlatmaya başlar...
Bu kitap bana aidiyet duygusunu, insanı tam vazgeçtiği an sarmalayan sevgiyi ve hayatın acı gerçeklerini derinden sorgulattı.
Yaşanan tüm
Book•lover ❥
nin önerisiyle okuduğum , sevgili yazarımız @av.zekeriyacetin
İn kaleme aldığı #kimsessizlercografyasi ndan bahsedeceğim .
Hikaye, 6 Şubat depreminin hemen ardından başlıyor. Anlatıcımız, İskenderun’da yaşayan kuzeni Ferit’ten haber alabilmek için soluğu Hatay’da alır.
Asrın felaketi tüm ülkeyi etkilediği için güç bela Iskenderun'a varabilmiştir.Ama Ferit'in adresinin yazılı olduğu kağıdın bir hükmü yoktur.Çünkü şehir tanınmayacak vaziyettedir.Her yer yıkılmış ayakta duran tek bir sağlam bina kalmamış.
Ferit'in yaşamış olduğu apartmanı da zor bulur
O da yıkılmıştır. Ferit giris katında oturuyordu ve bina da tam o tarafa yan yatmış.
Her yer enkaz, her yer büyük bir çaresizlik.
Anlatıcımız tam ümidini kaybetmek üzereyken, enkaz başında çaresizce bekleyen Ali ile karşılaşır. Ali; eşi ve kızı beton yığınlarının altında kalmış, kendisi ise o cehennemden bir çatlaktan sızarak kurtulmuş Iraklı bir göçmendir. Üstelik kuzeni Ferit ile aynı binada oturmaktadırlar.
Ali’nin trajedisi aslında depremden çok önce, çocuk yaşta başlamıştır. İran-Irak Savaşı’nda ailesinin gözlerinin önünde kurşuna dizilmesine tanık olmuş, ardından üç arkadaşıyla birlikte İran’daki mülteci kamplarında oradan oraya savrulmuşlardır.Başlarına o kadar kötü şeyler gelmis ki Ali tüm yaşadıklarına rağmen ayakta kalabilmişti.
Sığındığı son liman olan eşini ve kızını da bu depremde kaybetmek üzere olan Ali, hayatın kıyısındadır. Anlatıcımız, onun canına kıymasını engellemek, zihnini bir an olsun dağıtabilmek için yolunun İskenderun'a nasıl düştüğünü sorar. Ve Ali, acısını biraz olsun hafifletmek umuduyla anlatmaya başlar...
Bu kitap bana aidiyet duygusunu, insanı tam vazgeçtiği an sarmalayan sevgiyi ve hayatın acı gerçeklerini derinden sorgulattı.
Yaşanan tüm
Okuu1000Kitap
"Gülmekten başınız çatlayacak, temposu hiç düşmeyen bir macera!"
Okuma listemde her ay çocuk kitabına yer veririm biliyorsunuz ki.. Hem yeğenimle kitap hakkında konuşalım diye hem deee şu hayat koşturmasında o kadar kafam dağılıyor ki onları okurken. Bugün işte okurken istemsizce kahkaha attığım 
The Kitap Yayınları ndan çıkma serinin ilk kitabı 
Gaddar Orman-1 ile geldiim. Ben bu kadar eğlendiysem teyzoş balını düşünemiyorum.Neyse fazla uzatmadan şimdi kitabımıza geçelimmm;
Büyük şehirde çöplerden beslenerek yaşayan Ted ve Nancy adında iki tilki kardeş vardır. Günün birinde yanlışlıkla "Prenses Boncuk" adındaki korkunç bir kedinin kuyruğunu ısırırlar. Kedinin intikam öfkesinden kaçmak isteyen kardeşler, çareyi Gaddar Orman’a sığınmakta bulurlar. Ancak kaçtıkları bu yeni orman; hırsız kartallar, gergin ördekler, gürültücü tavşanlar ve havada uçan sincaplarla doludur. İki kafadarın hayatta kalma mücadelesi bol kahkahalı bir maceraya dönüşür.
Eğlenceli yapısının arka planında dostluk, kardeşlik, dayanışma ve aidiyet gibi önemli duygularının ele alındığı hem eğitici hem de eğlendirici eseri hem siz okuyun hem de miniklerinize okutun , okuyun!!
The Kitap Yayınları ndan çıkma serinin ilk kitabı Gaddar Orman-1 ile geldiim. Ben bu kadar eğlendiysem teyzoş balını düşünemiyorum.Neyse fazla uzatmadan şimdi kitabımıza geçelimmm;
Büyük şehirde çöplerden beslenerek yaşayan Ted ve Nancy adında iki tilki kardeş vardır. Günün birinde yanlışlıkla "Prenses Boncuk" adındaki korkunç bir kedinin kuyruğunu ısırırlar. Kedinin intikam öfkesinden kaçmak isteyen kardeşler, çareyi Gaddar Orman’a sığınmakta bulurlar. Ancak kaçtıkları bu yeni orman; hırsız kartallar, gergin ördekler, gürültücü tavşanlar ve havada uçan sincaplarla doludur. İki kafadarın hayatta kalma mücadelesi bol kahkahalı bir maceraya dönüşür.
Eğlenceli yapısının arka planında dostluk, kardeşlik, dayanışma ve aidiyet gibi önemli duygularının ele alındığı hem eğitici hem de eğlendirici eseri hem siz okuyun hem de miniklerinize okutun , okuyun!!Reklam
Reklam