Kendimden geçmiş oturuyor, ona bakıyordum. Kalbim küt küt atıyor, damarlarımda kan ılık ılık akıyordu. Tekrar bir aile yuvasında oturmak, saatin tik-tak'larını dinlemek, kendi kendimle değil de, genç, canlı bir kızla konuşmak, öylesine doyulmaz bir hazdı ki!
"Niçin konuşmuyorsunuz?"
"Ah, ne tatlısınız!" dedim. "Büyülediniz beni; şu anda ta gönlümden büvülendim, Elimden ne gelir? Siz çok tuhaf bir kızsınız, siz...
Açlık
Knut Hamsun