Kai demek istiyorum sadece1000Kitap
Benim çok severek okuduğum serinin üçüncü kitabı Kalbe Düşüş kitabını okuyana kadar favorim Doğru Hamleydi artık net olarak Kalbe Düşüş.Büyük konuşmak istemiyorum de 2026 en sevdiğim romantik kitaplardan net ilk üçte belkide birinci sırada olacak.
Kai benim bugüne kadar okuduğum en güzel bekar baba oğlu için mesleğinden dahi vazgeçmeyi düşünüyor. Çünkü ona yetemediğini düşünüyor. Hayatını sadece oğluna göre yaşan bir adam Kai. Max o kadar güzel seviyor ki. Miller de , babasına layık olmaya çalışıyor. Hayatı boyunca en iyi ben olmalıyım diye düşünüyor bunun da bir nedeni var tabi. Babası onun için kariyerinden vazgeçtiği için kendisinin ona layık olması gerektiğini düşünüyor. Ama Monty ne ondan bunu bekliyor ne de istiyor. Kai benim okuduğum en iyi bekar baba. Üstüne çıkan biri olacağını da sanmıyorum. Max’e bayıldım. Ama ona birkaç yer de üzülsem de onu o kadar güzel seven bir babası, amcası ve Milleri var. (Babasının arkadaşları da ona bayılıyor.)Kai, Miller’i o kadar güzel seviyor ki. Miller için mutfak eşyaları alıyor ( ben o sahneler de kalbimi bıraktım.)
Miller’i aşık olduğunu anlasa bile yanında kalması için kal diyemiyor. Çünkü Miller’in hayallerin önüne geçmek istemiyor.
Ama Miller eğer dönersen seni ben her şekilde beklerim diyor.
Hatta benim kitapta en sevdiğim alıntı
“Miller. Eğer bir gün kaçmaktan vazgeçip bir yuva kurmaya karar verirsen lütfen benimle kur.” diyor.
Spor romantizmi, bekar baba, bakıcı troplarını seviyorsanız net öneririm. Ki ben seriyi komple okumanızı öneririm
Çok daha güçlü işlenebilirdi ama...Kitap Simyacıları
KİTABIN ÖZÜ
Yazar şehirler üzerinden kültürü, toplumsal belleği ve insan hikâyelerini anlattığı; gezi yazısı, deneme ve kültürel gözlem arasında duran ilginç bir eser.
Yazar, farklı kentleri sadece mekân olarak değil o şehirlerin taşıdığı hafıza ve kimlik üzerinden okumaya çalışıyor.
GÜÇLÜ YÖNLERİ
İlginç tema
Şehirleri sadece coğrafi alanlar değil de yaşayan kültürel varlıklar olarak ele alması oldukça dikkat çekiciydi.
Kültürel perspektif
Kentlerin tarih, insan ve toplumsal hafıza ile ilişkisini göstermesi açısında değerli buldum.
Farklı şehirler üzerinden düşünme fırsatı
Mekân ve kimlik ilişkisine dair farkındalık yaratıyor.
ZAYIF YÖNLERİ
Dağınık yapı
Bölümler arasında güçlü bir bütünlük hissi yok.
Derinlik eksikliği ve sınırlı düşünsel yoğunluk
Kent sosyolojisi ya da şehir kültürü konusunda güçlü analiz bekleyenler için (benim gibi) aşırı yüzeysel kalıyor.
Anlatım temposu dalgalı
Bazı bölümler etkileyiciydi ancak çoğu bölüm sıradan gezi yazısı hissinden kurtulamıyordu.
KİMLERE HİTAP EDİYOR?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kitap, somutluktan ziyade soyut bir anlatımı tercih etmiştir. Anlatımın çok soyut olması kitabı anlamayı zorlaştırmıştır. Bu yüzden de Türkiye’de en çok yarım bırakılan kitaplar arasındadır. Kitap her ne kadar tartışmalara neden olsa da bazı edebiyatçılar için Türk edebiyatının dönüm noktası olarak sayılmıştır. Tutunamayanlar, Oğuz Atay’ın bilinçli olarak yazdığı ilk postmodernist eserdir. Bu eseri eşsiz yapan birçok özelliklerinden biridir. Atay’ın konuyu alaycılıkla anlatması dahil tüm özellikleri kitabın birçok eleştiri alabileceğini göstermektedir. Ancak her ne kadar eleştiri alsa da Türk edebiyatı için oldukça önemli bir eserdir.
Feminist devrim gerçekleştirme isteğinizi alevlendirecek bir kitap. Kin doldum,duygulandım ama çok yakın hissettim. Sayfaların içine geçip sarılmak istedim.
Deneme, benim için okuması zor bir tür. Fakat bu kitabı sevdim. Birkaç husus var yazarla fikren hiç uyuşmadığım ama genel olarak kitapta çoğu yerde kendimi gördüm. İnsanın ufkuna çok şey katabilecek bir kitap bence.
Son bir şey daha var: Erkeklere çok yükleniyor yazar. Söylediklerinin %90'ında da haklı aslında. Ama napayım ben de bir erkeğim? İster istemez canım sıkılıyor.
'Kendinizi dizginleme kaslarınızı güçlendirin.'Kişisel Gelişim
Hikâye 9 ay kıştan sonra sürekli evde olmaktan sıkılmış annemin bütün arkadaşlarını aramamla ve tek tek evlerinden alıp onları pikniğe götürmemle başlıyor. Yaş ortalaması yetmiş, rüzgar çıkınca olası firelere engel olmak için taşıdığım şallar da cabası :) Sonuç kikir kikir gülüşlerle ve -olmazsa olmaz- yaşaran gözlerle müthiş bir grup terapisi... Sözü edilen yaşamlara hiç bir kitapta denk gelemeyeceğimi, hiç bir anlatımın bu kadar keyif veremeyeceğini çok iyi biliyorum. Çünkü hâlâ içinde olduğumuz bu zihin bulanıklığına bulaşmamış, şanslı, ender, narin ve gerçekler... İnternetle tek bağları, gelen Cuma mesajlarında izledikleri videolar ve açabiliyorlarsa whatsapp görselleri, ses dosyaları, torunla torbayla görüntülü aramalar... Neyi kaybettiğimizi görmek isteyenlerin bunu tecrübe etmesini şiddetle tavsiye ederim. Onlardaki yaşam soluğu kimsede yok, maalesef artık dahasını istemekten başka bir şey düşünemeyen çocukları da dahil ederek söyleyebilirim ki; onlarda eksilmeyen bir şeyler var. Çocukların ve torunların ahvalini anlayamayacak kadar duru ve anlamlı bakıyorlar hâlâ...
Matt Haig internetin bize neleri getirdiğini ve bizde nasıl etkiler bıraktığını güzel izah etmiş. Bir psikoloji kitabı değil ama kendi psikolojik sorunlarını adım adım içtenlikle anlatıyor olması, kısmen bir vaka incelemesine dönüştürmüş eseri. Öneriler de oldukça mantıklı ve not edilesi. Yine de kendini kişisel gelişim kitaplarının, tekrara düşen, alıntılar ve mottolar defterine dönen, uzak doğu felsefesine ekmek banan atmosferinden kurtaramamış. Çok satanlar listesine giren kitaplardan uzak durmanın doğru bir karar olduğunu bir kez daha anlamış bulunuyorum :)
Yaşadığı ağır depresyonun, ekran başında geçirdiği süreyle ilişkisini çok iyi kavramış ve an an bunu aktarabilmiş olması okura çok şey