«Aramızdaki birçok insanların elleri yoktur, çünkü beyaz fabrikaların zencileri düşündükleri yoktur: parmaklar sık sık uçmaktadır. Sakatlar işten kovulmaktadır, kovulunca Kingston'daki bu çöplüğe gelmektedir, çöplük şehir gibi büyüktür bayan. Bizler aç kalmaktayız, Jamaica'daki en şişman şey işsizliktir, Smith öyle diyor, işsizlik şişman bir domuz kadar şişmandır.»
Harp ne garip şey, değil mi? Bir bir değil, ağa takılmış balıklar gibi toplu halde... Şairleri bile öldürüyorlar. Ve hatta çocukları bile. İncecik ayak bilekleriyle...
Ve biz ölümlerden ölüm beğenir gibi saf tutabiliyoruz yine de. İnsan dediğin çöplük, bütün kuyulardan daha karanlık değilse ne?
Oy! Zavallı köpeğim, önüne bir çıkın dışkı koysaydım zevkle koklar, belki de yalayıp yutardın. Yazık ki sen de, bu hazin yaşantımın iğrenç yoldaşı olan sen de, tıpkı halka benziyorsun, önlerine güzel kokular korsan öfkelenip kızarlar, özenle seçilmiş çöplük isterler.