Mythomoteur kavramı Anthony D. Smith’e aittir ve o, bu kavramı etnik siyasî birliğin kurucu miti olarak tanımlamaktadır. Yani bir topluluğu, milleti veya etnik grubu bir arada tutan, onlara ortak bir kimlik, amaç ve meşruiyet kazandıran kurucu mitlerin (efsanelerin/anlatıların) bütünü ve bu mitlerin hareket ettirici gücü anlamına gelir.
Mitsembol ve mythomoteur, etnisitenin hamillerinin koruyup sakladıkları, yaydıkları ve gelecek nesillere aktardıkları inanç ve duygu birliğini sağlamada hayati rol oynar. Bu üç unsur, aynı zamanda bir etninin tarihî belleğini veya etnik hafızayı nesilden nesile aktarır. Bu üç kavramın ortak buluşma noktası ise primajenitor ata, kutsal sembol, kutsal mekandır.
Bugün değinmek istediğim yer: primajenitor ata.
Primajenitor ata dediğimiz şey, çoğunlukla bir etninin doğuşunda hamile veya dölleyici rolü üstlenen bir hayvandır. Örneğin Türklerde BOZKURT , Ruslarda ayı, İngilizlerde leopar, Fransızlarda horoz böyledir.
Türklerdeki türeyiş efsanesi etnik hafızalarına kazınmıştır. Kurda saygı hâlâ Anadolu’da ve Orta Asya’da yaşatılan bir gelenektir. Şöyle düşünün Ergenekon vadisi yalnızca efsanede geçen hayali bir yerdir; ama Türklerin kutsalları arasındadır. Aynı şekilde biliyoruz ki biyolojik olarak kurttan gelemeyeceğiz ama kutsaldır.
Gumilev’in dediği gibi, "bir etnik topluluk kutsal kabul ettiği bir sembol için ölmeyi göze almışsa, o artık bir millettir."
Bozkurt bizim millet oluşumuzun nişanesidir. Yani Bugün bir partinin ya da ülkücülerin simgesiymiş gibi dayatılan bozkurt Türk'ün millet olmasının nişanesi ve çıkış motifidir. Ne ülkücülere hastır ne bir partiye, öz be öz Türklüktür.
Sinir uçlarımızla oynamak için kürtler "itten geldiğini sanan Türkler..." Tarzı tabirler kullanıyor onlara ithafen de şunları söylemek
Bozkurt milli sembolümüzdür. Türkler çok eski çağ-larda, totem devrinde kendilerinin bir Bozkurt'tan türe-değine inanmışlardır. Böylece Gök Türkler dişi, Dokuz Oğuz-On Uygurlar erkek Bozkurt'un soyu sayılmış; Kun, yani Oğuzlara ise Bozkurt büyük yürüyüşlerde kılavuz-luk etmiştir.
Totem ve itibarî ata her millette, boyda, urukta vardır. Bunlar milletin vicdanına siner, ilmin bugünkü ilerleyişi karşısında insanların kurttan türemesine imkân olmadığı kabul olunmakla beraber Bozkurt millî sembol olmakta devam eder.
Sayfa 35 - Bozkurt Korkusu, 19 Ocak 1972, Ötüken·Kitabı okuyor
İnsanlara "həyatımıza girmiş müəllimlər" kimi yanaşmaq haqsızlıqdır. Çünki insanların həyatımızdakı rolu bizə nələrsə öyrədib getməkdən ibarət deyil. Bu cür yanaşma individuallıq konseptini gücləndirir və başqalarını hiss edə bilmirik. Məncə, insan olmağın ən əsas dəyərlərindən biri başqalarının da özümüz kimi insan olduğunun fərqinə varmaqdır. Hətta deyərdim ki, insanı digər bütün canlılardan fərqləndirən əsas amil şüurlu olması yox, empatetik olmasıdır. Biz başqalarını hiss edə bildiyimiz qədər insanıq. Bir ideologiyada radikal olmaq lazımdırsa, bu məhz humanizm olmalı idi.
Rus dilində belə bir cümlə görmüşdüm: "Мы узнаем себя через других люди." Orijinal gördüyüm şəkildə çox bəyənmişdim deyə olduğu kimi yazmaq istədim. Biz başqa insanlar vasitəsilə özümüzü tanıyırıq. Bir-birimizin inikasından, əksindən başqa bir şey deyilik. Məktəbdə müəllimlərin şəstlə dediyi bir ifadə var idi, "Uşaq evin güzgüsüdür." Mən deyirəm, insan insanın güzgüsüdür. Hamımız bir-birimizə güzgü tuturuq, amma sadəcə görmək istəyən görür. Öz daxilinə baxıb özünü təhlil etməyin, introspektivliyin psixologiyada geniş yayılmış adı da "refleksiya"dır, indi fikir verirəm.
Maraqlıdır ki, öz daxilinə endiyin qədər qınaqlarından, tabularından azad olursan. Özünə o azadlığı verəndə, anlayışla yanaşanda insanlara qarşı da həssaslığın və anlayışın artır. Sanki özünlə barışanda bütün insanlıqla barışırsan və bəlkə də, daxili sakitlik elə budur.
Ona görə də, həyatımızdan keçənləri insan yox, funksiya kimi dərk etmək bizi yalnızlığa itələyir. Heç kim birinin həyatında onun böyüməsi və bir şeyləri anlaması üçün könüllü "müəllim" rolu oynamır. Hamı bir-birinə qarşılıqlı ümidlər bəsləyir, effort qoyur və hə, özündən nələrsə verir; Sevgisini, səmimiyyətini, vaxtını. Təbii ki, heç kim əbədi deyil – heç biz
Aylar aylar önce buradan birisi demişti ki: "Kapalı kutunda yaşamaya devam et." Sonradan düşününce haklı aslında .d Bir gün yalnızlıktan geberip gideceğim.İnsan görmem lazım.İnsan olan insan ama insan olmayan insan değil.
Üç Cisim Problemi'nin dizisini izledim ve beğendim. Dizinin kitaba göre daha yüzeysel olduğunu duyunca direkt listeme eklemiştim. Üç Cisim ProblemiKaranlık OrmanÖlümün Sonuİnsanın Anlam Arayışı Nazi tarihi okurken denk gelmiştim. Nazi toplama kamplarında kalmış bir psikiyatrist. Kamplardaki acıları duygusal değil de bilimsel anlamda ele alan birisi. Bu ele alış biçimiyle de bir felsefe oluşturmuş kitap onu anlatıyor galiba.
Muazzam Dünya kitabını aldım çünkü Mikrobiyota kitabı çok hoşuma gitmişti. Anladığım kadarıyla hayvanların çevrelerini nasıl algıladığını anlatıyor.
Beklenti Etkisi kör alım sadece merak ettim.
İlk Üç Dakika eğer chill bir popüler bilim okuyucuysanız uzaklaşın, dili ağır anlatımı fazlasıyla akademik. Weinberg amcayı severiz laf yok :D
Eşyanın Tabiatı konusu keyifli, sayfa sayısı az. Çıtır çerezlik aldım.
İnsanlığın Sonu bunun konusu postapokaliptik/twd manyağı olarak çok ilgimi çekti. bir kadın intihar etmek için evinden ayrılıyor ve geri döndüğünde dünyada kimsenin olmadığını fark ediyor, herkes kayboluyor.
Ultra İşlenmiş İnsanlar bu kitabı alma nedenim konunun severek okuduğum Hayvanlardan Tanrılara: Sapiens ve Tüfek, Mikrop ve Çelik kitaplarıyla bağlantılı olması. günümüz sağlık sorunlarının atası gün sonunda tarım devrimine bağlanılıyor bir okumak lazım.
Öteki Diyarlar konusu ilginç yine. Dünya geçmişte nasıldı ve bugünkü yaşam o uzun tarih boyunca nasıl şekillendi diye bakıyor ama galiba akıcıymış, belgesel tadında göreceğiz.
Vücut Saati :bu kitap