Hayalden doğan umutlar, genellikle zaman içinde kırılıp giderler, temelleri yoktur. Tıpkı köksüz bazı ağaclar ve çiçekler gibi.. hayallerin trajik kaderi budur. Ama yine de hayalsiz yapamayız. Iyiyi ve kötüyü tanıyacağımız yolda yürüyebilmek için hayaller gereklidir.
İnsanların karşılaştıkları güçlükler hakkında hiçbir bilgileri yoktu hayvanların. Oysa insanlar düşünen yaratıklar olarak ortaya çkıslarından beri kendilerini daha iyi tanımaya çalışmışlar, ama bütün çabalarına rağmen su soruya bir cevap verememislerdi: Kötü, hemen hemen her defasında, niçin iyi'den daha güçlü olarak ortaya çıkıyor?
İnsanlar, "ilâh-varlık'lar!
İnsanlar kendileri yaşıyor, ama başka canlların, özellikle de onlara bağımlı olmadan yaşamak isteyen ve buna hakları olanların yaşamalarını istemiyorlardı.