Düşmek, meğer bir anda olup biten bir şey değilmiş.
Ayrılmak bir solucanın ikiye bölünmesi gibidir,her iki parça ayrı-ayrı yaşamaya devam eder,bir zamanlar tek parça değilmiş gibi,tanımaz bir-birini parçalar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
7 Ekim ve Gazze Savaşı inanılmaz bir turnusol kağıdı oldu. Son birkaç yüzyıllık dünya sisteminin nasıl işlediğini ortaya döktü. İsrail, tarihinde ilk defa evinde vurulduğunda ve acziyete düştüğünde hemen yardımına koşan ABD, İngiltere, Fransa, Almanya vd. oldu. Neyi gördük? İsrail, İsrail'den ibaret değilmiş. 100 yıldır başarısız olduğu için küçümsediğimiz. hatta yaşadıklarını Osmanlı'ya ihanetlerine bağladığımız o Filistinliler, meğer sadece israille değil, dönemin süper güçleriyle de mücadele yürütüyormuş. Batının büyük güçleri şu an İsrail'e sadece silah ve para vermiyor; aynı zamanda asker ve danışman da gönderiyor. Bir avuç Gazzeli tam abluka altında bütün bunlarla savaşıyor. Problem bundan ibaret de değil. Mısır İstihbaratı Gazze’ye giren her tırdan işletme ücreti adı altında 5.000 dolar rüşvet alıyor. Gazze'den çıkmaya çalışan çaresiz Filistinlilerden hızlandırılmış vize kolaylığı adı altında 4.500 ile 10.000 dolar arasında para istiyor. Dolayısıyla Gazzelilerin acılarını istismar edip cebini dolduran, onların açlığından ve acılarından doğrudan sorumlu olan işbirlikçi bölge rejimleri de var. Mısır’ın 2006'dan beri Gazze'ye ablukanın ve kuşatmanın ortağı olduğunu hatırlayalım. GAZZE GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE DİRENİŞİN TOPRAĞI / Sayfa 138
II. BÖLÜMDuygu ve Düşünce
"Ben olmasaydım çoktan o mezarlığa gitmiştin, ilelebet de orada kalırdın. Kim büyüttü seni elleriyle?"
"Sen büyüttün,"dedim sızlanarak.
"Hangi hakla hizmet böyle bir şey yapmışsam!"diye haykırdı ablam.
"Bilmiyorum." dedim sızlanarak.
"Asıl bilmeyen benim!"dedi ablam.
"Şimdi olsa hayatta böyle bir şey yapmam! Bir bildiğim budur. Seni doğduğundan beri şu önlüğü üzerimden bir kez olsun çıkarmadım. Bir demircinin karısı olmak yeterince zor değilmiş gibi bir de sana annelik etmek zorunda kalıyorum."
Çünkü dil, laboratuvarlarda yaratılmaz.
Yurt dışında geçirdiğim uzun yıllardan sonra, içimi saran sıla duygusu, sanmıştım ki, yurdumun insanına, havasına, güneşine, denizine, kentlerine, köylerine, sokaklarına duyduğum özlemdir.
Yurda döndüğümden birkaç gün sonra gerçeği anladım: Özlemim, tüm bunları içeren anadilime olan, birikmiş, yıllanmış özlemden başka bir şey değilmiş. O gün, bugün, kendi sesimi (kendi dilimi) ararken, yapıtımı gerçekleştirirken, anadilimin kaynaklarından, halkımın dil yeteneklerinden yararlanmaya, onu geliştirmeye, yenilemeye çalışıyorum.
Başta da söyledim, duygularım, düşüncelerim, sezgilerim, tek bir sözcükle sanatım, dilden başka bir şey değildir. Ben de bir dil işçisinden başka bir şey değilim.
"Halam, sevişmeyi bilmeyenler savaşır derken haksız değilmiş.."
